Quarterly Journal of Child Mental Health

fa مقایسه اثربخشی درمان چشم‌انداز زمان و ذهن‌آگاهی بر ناگویی هیجانی دختران نوجوان دارای سابقه اقدام به خودکشی Comparison of the effectiveness of time perspective therapy and mindfulness on alexithymia in adolescent girls with a history of suicide attempts تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: دختران نوجوان نسبت به پسران بیشتر در معرض افکار و رفتارهای مرتبط با خودکشی قرار دارند. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان چشم‌انداز زمان و ذهن‌آگاهی بر ناگویی هیجانی دختران نوجوان دارای سابقه اقدام به خودکشی بود. روش: روش پژوهش شبه‌تجربی  با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعۀ آماری این پژوهش را کل نوجوانان دختر دارای سابقه اقدام به خودکشی در شهرستان رشت بین سال‌های 1403 تا 1404 تشکیل دادند که در مراکز مشاوره دارای پرونده بودند (تعداد: 67). کل نوجوانان به‌صورت کل‌شماری انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه درمان چشم‌انداز زمان (22 نفر)، ذهن‌آگاهی (22 نفر)، و گواه (23 نفر) جایدهی شدند.  پس از پایان جلسات و ریزش نمونه در هر گروه 17 نوجوان باقی ماندند. ابزار پژوهش شامل آخرین ویرایش اعتباریابی شده در ایران مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (باگبی و همکاران، 1994) بود. برای گروه آزمایش یکم، مداخلۀ مبتنی بر چشم‌انداز زمان و برای گروه دوم مداخله ذهن‌آگاهی هر کدام در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای اجرا شد و گروه گواه در زمان مداخله آموزشی را دریافت نکردند. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس آمیخته و SPSS-27 استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که در پس‌آزمون و پیگیری نسبت به پیش‌آزمون، میانگین ناگویی هیجانی در گروه درمان چشم‌انداز زمان و درمان ذهن‌آگاهی نسبت به گواه کاهش پیدا کرده است (001/0P=، 72/16F=). و این کاهش در دورۀ پیگیری ماندگار بوده است (001/0>P؛ 13/16=F). براساس نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی بین اثربخشی دو درمان بر متغیرهای وابسته تفاوت معنادار مشاهده نشد (05/0>P). نتیجه‌گیری: نبود تفاوت معنادار میان دو درمان نشان می‌دهد که هرچند درمان چشم‌انداز زمان و ذهن‌آگاهی از مسیرهای نظری متفاوتی عمل می‌کنند، اما هر دو با کاهش نشخوار فکری، بهبود تنظیم هیجان و افزایش انعطاف‌پذیری شناختی، به‌طور مشابه موجب کاهش ناگویی هیجانی در دختران نوجوان دارای سابقه اقدام به خودکشی می‌شوند؛ براین اساس  متخصصان می‌توانند بر اساس نیاز مراجع و بافتار درمانی، از هر یک از این دو پروتکل به عنوان ابزاری کارآمد برای کاهش ناگویی هیجانی استفاده کنند.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Purpose: Adolescent girls are more susceptible to suicidal ideation and behaviors than boys. The present study aimed to compare the efficacy of Time Perspective Therapy (TPT) and Mindfulness in reducing alexithymia among adolescent girls with a history of suicide attempts. Methods: The research method was quasi-experimental with a pre-test, post-test, and follow-up design. The target population included all adolescent girls with a history of suicide attempts who had active records in counseling centers in Rasht between 2024 and 2025 (N=67). All adolescents were selected by census method and randomly assigned to three groups: TPT (n=22), Mindfulness (n=22), and a control group (n=23). By the end of the intervention sessions, 17 adolescents remained in each group. The research instrument consisted of the latest validated Iranian version of the Toronto Alexithymia Scale (TAS-20; Bagby et al., 1994). For the first experimental group, the TPT was implemented, the second experimental group received mindfulness intervention, while the control group received no training. Both interventions were delivered in eight 90-minute sessions. Data analysis was performed using Mixed ANOVA in SPSS-27. Results: The findings showed a significant decrease in the mean scores of alexithymia in the TPT and mindfulness groups during the post-test and follow-up phases compared to the control group (F = 16.72, P = 0.001). This reduction remained stable throughout the follow-up period (F = 16.13, P < 0.001). Based on the results of the Bonferroni post hoc test, no statistically significant difference was found between the effectiveness of the two treatments on the dependent variables (p > .05). Conclusion: The lack of a significant difference between the two treatments indicates that, although TPT and mindfulness intervention operate through different theoretical pathways, both similarly reduce alexithymia in adolescent girls with a history of suicide attempts by decreasing rumination, improving emotion regulation, and enhancing cognitive flexibility. Therefore, clinicians can use either of these two protocols as effective tools for reducing alexithymia based on the client’s needs and the therapeutic context.</div> اقدام به خودکشی, درمان چشم‌انداز زمان, درمان ذهن‌آگاهی, ناگویی هیجانی Alexithymia, mindfulness therapy, suicide attempt, time perspective therapy 22 50 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-2394-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Neisari مریم نیساری Maryam.neisari123@gmail.com 100319475328460019413 100319475328460019413 No Department of Psychology, Ra.C., Islamic Azad University, Rasht, Iran گروه روان شناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران Leila Moghtader لیلا مقتدر Moghtader@iaurasht.ac.ir 100319475328460019412 100319475328460019412 Yes Department of Psychology, Ra.C., Islamic Azad University, Rasht, Iran گروه روان شناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران Samereh Asadi Majareh سامره اسدی مجره s.asadi@iaurasht.ac.ir 100319475328460019414 100319475328460019414 No Department of Psychology, Ra.C., Islamic Azad University, Rasht, Iran گروه روان شناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران