زمینه و هدف: دوران کودکی و نوجوانی شرایط خاصی دارد. مشکل در مقابله و تنظیم هیجان می­تواند منجر به اختلال­های اضطرابی شود. هدف این پژوهش مقایسه راهبردهای مقابله­ ای و تنظیم هیجان دانش ­آموزان دارای نشانه ­های اختلال­ های هیجانی مرتبط با اضطراب با گروه بهنجار بود.

روش­: روش از نوع علّی- مقایسه ­ای بود. 331 نفر از دانش­ آموزان مقطع راهنمایی شهرستان تویسرکان در سال تحصیلی 94- 1393 به روش نمونه­ گیری تصادفی طبقه ­ای انتخاب شدند و پس از غربالگری 60 نفر انتخاب گردیدند (30 نفر با اضطراب بالا، 30 نفر با اضطراب پایین). آزمودنی­ ها پرسشنامه­ های راهبردهای مقابله ­ای اندلر و پارکر (1990)، تنظیم هیجان گراس و جان (2003) و اختلال­ های هیجانی مرتبط با اضطراب (2000) را پاسخ دادند. داده­ ها به کمک نرم­افزار اس‌پی‌اس‌اس و با روش تحلیل واریانس چندمتغیره تجزیه‌وتحلیل شد.

یافته‌ها: یافته­های این پژوهش نشان داد که بین راهبردهای مقابله ­ای و تنظیم هیجان دانش ­آموزان دارای نشانه­های اختلال­ های هیجانی مرتبط با اضطراب با گروه بهنجار ازنظر آماری تفاوت معنادار وجود دارد (05/0 > P). همچنین بین دو گروه موردبررسی ازنظر مؤلفه ­های متغیرهای مذکور به‌عنوان یک متغیر ترکیبی، تفاوت معنادار آماری به ­دست آمد. هرچند راهبرد مقابله­ ای مسئله­ مدار و تنظیم هیجان از نوع ارزیابی مجدد تفاوت معناداری را در گروه­ های مورد مقایسه نشان نداد اما ازنظر راهبرد مقابله ­ای هیجان­ مدار، راهبرد مقابله ­ای اجتنابی و تنظیم هیجان از نوع فرونشانی، تفاوت بین دو گروه مورد مقایسه معنادار بود (05/0 > P).

نتیجه­ گیری: نوع مقابله دانش ­آموزان با مسائل و مشکلات و نیز شیوه­ای که هیجان ­های خود را تنظیم می ­کنند، در بروز نشانه­ های اختلال­ های هیجانی مرتبط با اضطراب نقش دارد.