:: دوره 13، شماره 1 - ( دوره سیزدهم شماره اول بهار 1405 - 1405 ) ::
جلد 13 شماره 1 صفحات 133-113 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثربخشی درمان‌های ذهنی‌سازی، مثبت‌نگر، و حل مسئله بین‌فردی بر تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان در معرض خطر اضطراب
محمدرضا رسولی تبار1 ، کیوان کاکابرایی*2 ، کریم افشارنیا3
1- گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2- گروه روان شناسی بالینی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
3- گروه روان شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
چکیده:   (593 مشاهده)
زمینه و هدف: کشف و شناخت مؤلفه‌های مؤثر جهت پیشگیری سیر رفتارهای پرخطر و تداوم آن مورد توجه بسیاری از پژوهشگران و روانشناسان و فعالان عرصه‌های اجتماعی و تربیتی است، زیرا  که عدم پیشگیری و شناخت مؤلفه‌های آن می‌تواند در آینده افراد بسیاری را به دام رفتارهای پرخطر بیاندازد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان­های ذهنی­سازی، مثبت­نگر، و حل مسئله بین‌فردی بر تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان در معرض خطر اضطراب بود.
روش: روش انجام پژوهش، شبه‌تجربی از طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون- پیگیری دوماهه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام نوجوانان در معرض خطر اضطراب مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و روان‌درمانی در شهر کرمانشاه در سال 1403 بودند و نمونه‌های پژوهش شامل 80  نفر از داوطلبین واجد شرایط (با توجه به ملاک­های ورود و خروج) از جامعه آماری بیان شده (60 نفر در سه گروه برای شرکت در جلسات درمانی، 20 نفر گروه گواه) بودند. ابزار گردآوری داده­ها شامل نسخه اعتباریابی شده پرسشنامه‌های اضطراب بک (1988) و تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (2006) در ایران بود که در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون، و پیگیری روی سه گروه آزمایش و یک گروه گواه اجرا شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها، از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با استفاده از SPSS-26 استفاده شد.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاکی از این بود که بین درمان ذهنی­سازی، درمان مثبت­نگر، و درمان حل مسئله بین‌فردی در متغیر تنظیم شناختی هیجان نوجوانان در معرض خطر تفاوت معناداری مشاهده شد (001/0=P، 860/11=F). نتایج آزمون بن‌فرنی برای مقایسه جفتی میانگین بین گروه‌ها حاکی از این بود که میانگین نمرات خرده‌مقیاس راهبردهای سازش‌یافته بین هر سه گروه درمانی­ ذهنی­سازی، درمان مثبت­نگر، و درمان حل مسئله بین‌فردی تفاوت معنا­داری وجود ندارد (05/0P>).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان گفت که نتایج حاکی است که هر سه مداخله به کار گرفته شده در این پژوهش می‌تواند تنظیم شناختی هیجان نوجوانان در معرض خطر اضطراب و تحریک‌پذیری آنان را بهبود بخشد. توجه بیشتر به انجام این آموزش­ها بر اساس این مداخلات بر روی نوجوانان، پیشنهاد می­شود. 
شماره‌ی مقاله: 7
واژه‌های کلیدی: اضطراب، تنظیم شناختی هیجان، درمان حل مسئله بین‌فردی، درمان ذهنی سازی، درمان مثبت نگر
متن کامل [PDF 987 kb]   (163 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/9/11 | پذیرش: 1405/2/29 | انتشار: 1405/3/9



XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 13، شماره 1 - ( دوره سیزدهم شماره اول بهار 1405 - 1405 ) برگشت به فهرست نسخه ها