1- دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 2- گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 3- دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه تبریز، ایران
چکیده: (218 مشاهده)
زمینه و هدف: اعتیاد اینترنتی یکی از مشکلات شایع رفتاری در نوجوانان است و بهرهگیری از مداخلات نوآورانه میتواند در کاهش پیامدهای آن مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی هنردرمانی دیجیتال بر تنظیم هیجان و شفقت به خود در نوجوانان مبتلا به اعتیاد اینترنتی انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع شبهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با یک گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان ناحیه یک شهر رشت در سال تحصیلی 1405-1404 بود. تعداد 30 دانشآموز به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه(15 نفر در هر گروه) جایدهی شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 45 دقیقهای هنردرمانی دیجیتال دریافت کرد و گروه گواه مداخلهای نداشت. ابزارها شامل پرسشنامه اعتیاد اینترنتی (کیمبرلی یانگ،1998) و پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان (گرتز و رومر، 2004) و پرسشنامه شفقت خود (نف و همکاران،2003) بود. دادهها با تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزار SPSS20 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که هنردرمانی دیجیتال اثر معناداری بر تنظیم هیجان(001/0>P، 35/32F=)و شفقت به خود (001/0>P، 80/11F=) دارد. در بخش تنظیم هیجان، مداخله منجر به کاهش معنادار در عدم پذیرش پاسخهای هیجانی، دشواری در انجام رفتار هدفمند، دشواری در مهار تکانه، فقدان آگاهی هیجانی ومحدودیت در راهبردهای تنظیم هیجان شد(01/0>P). اما در فقدان شفافیت هیجانی تفاوت معنادار را منجر نشد(05/0<P). در بخش شفقت به خود، افزایش معناداری در مؤلفههای مهربانی با خود، احساس اشتراک انسانی و ذهنآگاهی وکاهش معنادار در مولفههای انزوا، قضاوتگری نسبت به خود، و افراط در همانندسازی مشاهده گردید(01/0>P). نتیجهگیری: یافتهها بیانگر آن است که هنردرمانی دیجیتال میتواند بهعنوان یک رویکرد مداخلهای مؤثر در بهبود کارکردهای هیجانی و شفقت به خود در نوجوانان مبتلا به اعتیاد اینترنتی قرار گیرد.
