زمینه و هدف: از آنجایی که خودکارآمدپنداری بر بسیاری از جنبه­ های زندگی افراد تأثیر بسزایی دارد، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش خودکارآمدپنداری بر اضطراب امتحان و فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان انجام گرفت.

روش: روش پژوهش به شیوه‌ نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه‌‌ آماری شامل تمامی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهر رشت در سال تحصیلی 95-1394 بودند که از بین آنها 30 نفر  به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دوگروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایدهی شده­اند. برای گروه آزمایشی، 8 جلسه برنامه‌ خودکارآمدپنداری آموزش داده شد در حالی که گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ اضطراب امتحان اسپیلبرگر (1970) و فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران (1997) استفاده شد. داده‌ها از طریق آزمون آماری تحلیل کوواریانس تک‌متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که دانش‌آموزان گروه آزمایش نسبت به دانش‌آموزان گروه کنترل در پس‌آزمون به‌طور معناداری، اضطراب امتحان و فرسودگی تحصیلی کمتری داشتند (01/0>P).

نتیجه‌گیری: درمجموع، نتایج به دست آمده در این پژوهش، سودمندی و تأثیر آموزش خودکارآمدپنداری در کاهش اضطراب و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان را تأیید می‌کند.