زمینه و هدف:مادران کودکان مبتلابه اختلال اوتیسم با چالشهایی مواجه هستند که باعث افزایش تنیدگی و علائم هیجانی در این مادران میشود. پژوهش حاضر بهمنظور مطالعه تنیدگی والدگری و آشفتگی روانشناختی مادران کودکان مبتلابه اوتیسم و تأخیرتحولی انجام شد. روش:طرح پژوهش توصیفی از نوع علی- مقایسهای بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران کودکان 11-6 ساله مبتلابه اختلال اوتیسم مراجعهکننده به مراکز توانبخشی و دانشآموزان مدارس با نیازهای ویژه شهر تبریز در سال تحصیلی 94-1393 بود که تعداد 100 نفر از آنها (50 نفر مادر کودک مبتلابه اوتیسم و 50 نفر مادر کودک با تأخیرهای تحولی) با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. مقیاسهای رفتار غیرعادی کودکان (1986)، نسخه کوتاه آزمون علائم روانی(1973)، مقیاس کارکرد انطباقی واینلند (1984)، و شاخص تنیدگی والدگری (1967) توسط مادران تکمیل و دادههای پژوهش با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شد. یافتهها:نتایج بهدستآمده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که بین مادران کودکان مبتلابه اوتیسم و کودکان با تأخیرتحولی در هر دو متغیر وابسته تفاوت معنیداری وجود دارد(P<0/05). همچنین نتایج نشان داد که میانگین نمرات مادران کودکان مبتلابه اوتیسم بهطور معناداری بالاتر از نمرات میانگین مادران کودکان با تأخیر تحولی است(P<0/05). نتیجهگیری:یافتههای این پژوهش نشان داد تنیدگی والدگری و آشفتگی روانشناختی در بین مادران کودکان مبتلابه اوتیسم در مقایسه با مادران کودکان با تأخیرهای تحولی بیشتر است که احتمالاً ناشی از مشکلات رفتاری زیاد و کارکردهای انطباقی پایین در بین این کودکان است که ضرورت دارد موردتوجه قرار گیرد.
