1- دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی
چکیده: (8928 مشاهده)
زمینه و هدف:وجود کودک استثنایی، اغلب آسیبهای جبران ناپذیری را بر خانواده ها تحمیل میکند. میزان این آسیب پذیری گاه، به حدی است که سلامت روانی خانواده دچار آسیب شدید می شود. هدف از این پژوهش، مقایسه تنیدگی والدگری، سبک های والدگری و حل مسئله اجتماعی مادران مبتلا به اختلال اتیسم، اختلال نارسایی توجه/ فزونکنشیو کودکان بهنجار بود. روش: جامعه آماری شامل مادران کودکان مبتلا به نارسایی توجه/فزونکنشی، اختلال طیف اتیسم و کودکان بهنجار منطقه 2 شهر تهران سال تحصیلی 97-1396 بود. تعداد75 مادر (هر گروه 25 نفر)، با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به پرسشنامه های تنش والدگری، حل مسئله اجتماعی و شیوه های والدگری پاسخ دادند. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل واریانس چند متغیری استفاده گردید. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس نشان داد که بین تنیدگی والدگری مادران کودکان سه گروه تفاوت وجود دارد؛ بین سبک والدگری سهلگیر و مقتدارنه در مادران کودکان سه گروه تفاوت معنیداری وجود ندارد اما بین میانگین سبک والدگری مستبدانه در مادران کودکان سه گروه تفاوت معنیداری وجود دارد؛ بین میانگین متغیرهای جهتگیری منفی و سبک اجتنابی در مادران کودکان سه گروه تفاوت معنیداری وجود دارد اما بین میانگینهای جهتگیری مثبت، سبک منطقی و سبک تکانشی- بیتوجهی در مادران کودکان سه گروه تفاوت معنیداری وجود ندارد(P<0/005). نتیجه گیری:نتایج پژوهش حاضر بر افزایش دانش در زمینه کاربرد سبکهای والدگری و حل مسئله اجتماعی موثر و همچنین پیامدهای منفی تنیدگی والدگری در مادران کودکان سه گروه تأکید دارد.
