fa مقایسه‌ اثر‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بخشی آموزش والدگری مثبت و مدیریت والدین‌ بر بهبود رابطه والد -‌ کودک تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;">رابطه</span> <span style="font-family:B Zar;">والد-کودک </span><span style="font-family:B Zar;">نقش مهمی</span> <span style="font-family:B Zar;">در</span> <span style="font-family:B Zar;">آسیب‌پذیری یا سلامت</span> <span style="font-family:B Zar;">روان&shy;شناختی</span> <span style="font-family:B Zar;">کودکان</span> <span style="font-family:B Zar;">دارد. روش&shy;های مختلفی در مطالعات پژوهشی و بالینی برای بهبود روابط والدین با فرزندان، استفاده شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی </span><span style="font-family:B Zar;">آموزش</span><span style="font-family:B Zar;"> والدگری مثبت و مدیریت والدین بر رابطه والد- کودک</span> <span style="font-family:B Zar;">است<strong>.</strong></span><strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></strong><br> <strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">روش:</span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;">روش پژوهش، نیمه&shy;آزمایشی با طرح پیش &shy;آزمون- پس &shy;آزمون و پیگیری یک‌ماهه بود. </span><span style="font-family:B Zar;">جامعه آماری شامل تمامی والدین</span> <span style="font-family:B Zar;">دانش &shy;آموزان دختر مبتلا به مشکلات رفتاری</span><span style="font-family:B Zar;"> مدارس ابتدایی منطقه یک شهر تهران در سال تحصیلی 99-98 بود که از بین آنها، </span><span style="font-family:B Zar;">تعداد 45 والد که دارای کودک مبتلا به مشکلات رفتاری معنادار بودند، انتخاب شده و به صورت تصادفی در 3&nbsp; گروه 15 نفر (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه) جایدهی شدند. پرسشنامه رابطه والد- فرزند (پیانتا، 1994) در هر سه مرحله مطالعه و روی هر سه گروه، اجرا شد. </span><span style="font-family:B Zar;">آموزش والدگری مثبت </span><span style="font-family:B Zar;">طی 8 جلسه90 دقیقه&shy; ای، و آموزش مدیریت والدین طی 12 جلسه 90 دقیقه &shy;ای، روی افراد گروه &shy;های آزمایش اجرا شد و گروه گواه هیچ مداخله &shy;ای دریافت نکردند. </span><br> <strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">یافته &shy;ها:</span></span></strong>&nbsp; <span style="font-family:B Zar;">نتایج تحلیل </span><span style="font-family:B Zar;">کوواریانس چندمتغیری نشان </span><span style="font-family:B Zar;">داد که بین سه گروه در مؤلفه‌های رابطه والد-کودک، تفاوت معنادار وجود دارد. هر دو مداخله، بر </span><span style="font-family:B Zar;">بهبود رابطه والد-کودک مؤثر بودند (عامل نزدیکی</span><span style="font-family:B Zar;"> 0/01> </span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">,</span></span><span style="font-family:B Zar;"> 12/01= </span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">F</span></span><strong><span style="font-family:B Zar;">؛ </span></strong><span style="font-family:B Zar;">عامل وابستگی 0/01> </span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">,</span></span><span style="font-family:B Zar;"> 19/92= </span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">F</span></span><strong><span style="font-family:B Zar;">؛ </span></strong><span style="font-family:B Zar;">و عامل تعارض 0/01> </span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">,</span></span><span style="font-family:B Zar;"> 37/37= </span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">F</span></span><span style="font-family:B Zar;">) و اثر</span><span style="font-family:B Zar;">بخشی یکسانی بر رابطه والد-کودک داشته‌اند.</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">نتیجه&shy; گیری: </span></span></span></strong><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">یافته &shy;های این پژوهش نشان داد هر دو روش والدگری مثبت و مدیریت والدین از کارایی لازم برای بهبود رابطه والد</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">&ndash;</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">کودک برخوردارند، اما در روش آموزش مدیریت والدین</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;"> در مرحله پیگیری، </span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">عدم هماهنگی و تعامل بین والدین در رفتار با کودک و بی&shy; انگیزگی و بی&shy;ثباتی مادران در استفاده ماهرانه و مداوم از</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;"> روش &shy;های آموزشی، سبب کاهش رابطه والد-کودک</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;"> شده است.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Purpose:</strong> Parent-child relationship plays an important role in the vulnerability and flexibility of children. Different methods have been used in clinical studies to improve the parent-child relationship. This study aimed to compare the effectiveness of positive parenting program and parental management on parent-child relationship.&nbsp; <span dir="RTL"></span><br> <strong>Method:</strong> This research was a pretest-posttest quasi-experimental study with one-month follow-up. The study population included the parents of all the female primary school students with behavioral problems in Dist. 1 of Tehran during the academic year of 2019-2020. Among them, a sample of 45 parents were selected and then randomly assigned to one of the three groups (two experimental groups and one control group) (i.e. 15 per group). The groups completed the Child-Parent Relationship Scale (Pianta, 1994) at all the three stages. The experimental groups received eight 90-min positive parenting program and twelve 12-min sessions of parental management training, while the control group underwent no intervention.<br> <strong>Results:</strong> Results of multivariate analysis of covariance (MANCOVA) showed that the groups were significantly different in the components of parent-child relationship. Both interventions were effective on the improvement of parent-child relationship (closeness: P<.01, F=12.01; dependence: P<.01, F=19.92; conflict: P<.01, F=37.37) and showed equal effectiveness on parent-child relationship.&nbsp; <span dir="RTL"></span><br> <strong>Conclusion: </strong>The research findings showed both methods have the necessary efficiency to improve the parent-child relationship but in parental management training in the follow-up phase, lack of coordination and interaction between parents in dealing with the child and motivation and instability of mothers in the skillful use and continuous of educational methods, has reduced the parent-child relationship.</div> والدگری مثبت, مدیریت والدین, رابطه والد - کودک Positive parenting, parental management, parent-child relationship 25 39 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-1666-1&slc_lang=fa&sid=1 Khadijeh Hatamifar خدیجه حاتمی فر hatamifar33@gmail.com 100319475328460013769 100319475328460013769 Yes Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Hossein Zare حسین زارع 100319475328460013770 100319475328460013770 No Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Payam Noor University, Tehran, Iran گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Mansoureh Shahryari Ahmadi منصوره شهریاری احمدی 100319475328460013771 100319475328460013771 No Department of Psychology of Exceptional Children, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran گروه روان شناسی کودکان استثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران