fa اثربخشی خودمهارگری هیجانی بر سرزندگی تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;">عملکرد تحصیلی به &shy;عنوان یکی از شاخص‌های ارزیابی یادگیری دانش &shy;آموزان و کیفیت آموزش طی سال‌های متمادی به ‌طور گسترده مورد توجه متخصصان قرارگرفته است. دانش&shy;آموزان در زندگی با انواع کشاکش&shy;ها، موانع و فشارهای ویژه دوران تحصیل روبه‌رو می‌شوند که تهدیدی برای عملکرد تحصیلی و شادابی آنها است. بدین ترتیب مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش خودمهارگری هیجانی بر سرزندگی تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش &shy;آموزان انجام شد. </span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">روش:</span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;">پژوهش حاضر نیمه &shy;آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری بود. از جامعه آماری که شامل تمامی دانش&shy; آموزان پسر متوسطه دوره اول شهر بیرجند در سال تحصیلی 1399-1398 بودند، تعداد 40 دانش &shy;آموز به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده و به ‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 20 نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش در 8 جلسه‌ 60 دقیقه‌ای تحت آموزش خودمهارگری هیجانی قرار گرفتند، اما افراد گروه گواه هیچ آموزشی دریافت نکردند. ابزارهای جمع &shy;آوری این پژوهش شامل پرسش‌نامه سرزندگی تحصیلی</span> <span style="font-family:B Zar;">دهقان‌زاده و چاری (1391)، عملکرد تحصیلی درتاج (1383) و خودمهارگری تانجنی و همکاران (2004) بودند.</span> <span style="font-family:B Zar;">تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر بین&shy;گروهی در سطح معنا‌داری 0/05=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">&alpha;</span></span><span style="font-family:B Zar;"> انجام شد.</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">یافته‌ها:</span></span></strong>&nbsp;<span style="font-family:B Zar;">نتایج تحلیل داده &shy;ها نشان داد که آموزش خودمهارگری هیجانی بر سرزندگی تحصیلی </span><span style="font-family:B Zar;">(0/01</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p<</span></span><span style="font-family:B Zar;">)،</span><span style="font-family:B Zar;"> عملکرد تحصیلی و مؤلفه‌های آن (خودکارآمدی، تأثیرات هیجانی، برنامه‌ریزی، فقدان مهار پیامد، و انگیزش)، مؤثر بود </span><span style="font-family:B Zar;">(01/0</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p<</span></span><span style="font-family:B Zar;">)</span><span style="font-family:B Zar;"> و این نتایج به دست آمده در دوره پیگیری نیز تداوم داشت (</span><span style="font-family:B Zar;">0/01</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">p<</span></span><span style="font-family:B Zar;">).</span><strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></strong><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong>&nbsp;<span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">بر اساس نتایج این مطالعه می&shy;توان نتیجه &shy;گیری کرد که آموزش </span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">خودمهارگری هیجانی به </span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">دانش&shy;آموزان </span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">باعث بهبود مهارت‌های مربوط به تاب‌آوری و سازش&shy;یافتگی و پیشگیری از بروز هیجان نامناسب شده و در نتیجه </span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">سرزندگی و عملکرد تحصیلی آنها، افزایش پیدا خواهد کرد.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Purpose:</strong> Over the years, academic performance has been widely considered as one of the indicators of assessing the students&#39; learning and the quality of education. During their academic life, students face different challenges, obstacles and stresses which may threaten their academic performance and academic vitality. Therefore, this study was done to investigate the effectiveness of emotional self-control training on the academic vitality and academic performance of students.&nbsp;<br> <strong>Method:</strong> The present study was a quasi-experimental study with control group pretest- posttest design including the follow-up stage. The study population included all the male students studying at the first cycle of the secondary school in Birjand city in the academic year of 2019-2020. Among which a sample of 40 students were selected by purposive sampling and then assigned randomly to the experimental or the control group (20 per group). The experimental group received eigth 60-min sessions of emotional self-control; whereas no training was done for the control group. The research tools included Questionnare of Academic Vitality (Dehghanzadeh and Hosseinchari, 2012), Academic Performance Questionnaire (Dortaj, 2004) and Self-control Scale (Tanjeny et al., 2004). Data were analyzed by repeated measures ANOVA at the significance level of &alpha; = 0.05<span dir="RTL">.</span><br> <strong>Results:</strong> Results of data analysis showed that emotional self-control training was effective on academic vitality (p <0.01) and academic performance and its components (self-efficacy, emotional effects, planning, lack of outcome control and motivation) (p <0.01). The findings persisted in the follow-up period (p <0.01).<br> <strong>Conclusion:</strong> Based on the results of this study, it can be concluded that emotional self-control training can improve the skills related to resilence and adjustment and prevent the inappropriate emotions in students which in turn can increase the academic vitality and academic performance in them.</div> خودمهارگری هیجانی, سرزندگی تحصیلی, عملکرد تحصیلی, دانش آموزان Emotional self-control, academic vitality, academic performance, students 40 52 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-1671-1&slc_lang=fa&sid=1 Ciroos Soorgi سیروس سورگی S.Sorgi.95@gmail.com 100319475328460013772 100319475328460013772 No Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران Mohamad-Hassan Ghanifar محمد حسن غنی فر ghanifar@iaubir.ac.ir 100319475328460013773 100319475328460013773 Yes Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran گروه روان شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران Mohammad Reza Asadi Yoonesi محمدرضا اسدی یونسی Yoonesi@birjand.ac.ir 100319475328460013774 100319475328460013774 No Department of Psychology, University of Birjand, Birjand, Iran. گروه روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران Qasem Ahi قاسم آهی Ahigh1356@yahoo.com 100319475328460013775 100319475328460013775 No Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran گروه روان شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران