Quarterly Journal of Child Mental Health

fa اثربخشی شفقت درمانی بر حرمت خود، همدلی، و بخشش کودکان کار Effectiveness of Compassion-focused Therapy on Self-esteem, Empathy, and Forgiveness in Child Labor تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: کودکان کار به فعالیت‌هایی مشغول هستند که با سن آنها تناسب ندارند، به همین دلیل از تجربه دوران کودکی بی بهره می مانند و در نتیجه سلامت روانی، جسمی، و اجتماعی آنها در معرض خطر قرار دارند. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی شفقت درمانی بر حرمت خود ، همدلی، و بخشش در کودکان کار است. روش: روش این پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دختران کار10 الی 14 ساله شهر تهران در سال 1398 بودند که 24 کودک از طریق نمونه گیری در دسترس و بر حسب شرایط ورود به پژوهش به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه حرمت خود کوپراسمیت (1967)، مقیاس بخشایش گری ری و همکاران (2001) و پرسشنامه واکنش‌پذیری بین‌فردی دیویس (1983) بوده است. در این پژوهش ابتدا از تمام کودکان پیشآزمون به عمل آمد و سپس گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 60 دقیقه ای مداخله شفقت‌درمانی به روش گیلبرت (2009) را دریافت کردند؛ این در حالی بود که کودکان گروه گواه، هیچ مداخلهای را دریافت نکردند. در پایان از هر دو گروه پسآزمون گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و با ویرایش 19 نرم افزارspss  انجام شد. یافته‌ها: یافتههای این پژوهش تفاوت معناداری را بین عملکرد دو گروه آزمایش و گواه در متغیر حرمت خود در مرحله پسآزمون نشان داد و شفقتدرمانی موجب افزایش حرمت خود در گروه آزمایش شده است (45.69 = F، 0.001≥P). همچنین یافتهها نشان داد که تفاوت میانگین متغیرهای همدلی و بخشش بین گروه های آزمایش و گواه به لحاظ آماری معنادار نیست. نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه حرمت خود به شکل گستردهای بر موفقیت کودکان در زمینههای بسیاری از جمله کیفیت روابط بینفردی و سازشیافتگی تاثیرگذار است، می توان نتیجه گیری کرد که شفقتدرمانی برای کودکان آسیبدیده که شرم و خودانتقادگری زیادی دارند با اصلاح و افزایش تعاملهای بینفردی باعث افزایش حرمت خود می شود. </div> <div style="text-align: justify;">Background and Purpose: Child labour refers to the exploitation of children through any form of work that deprives them of their childhood, and threatens their mental, physical, and educational health. The present study aimed to investigate the effectiveness of compassion-focused therapy on self-esteem, empathy, and forgiveness in child labour. Method: This research was a quasi-experimental study with pretest-posttest control group design. The population of the present study consisted of all 10 to 14 years old girls engaged in child labor in Tehran in 2019. The research sample consisted of 24 girls who were selected through convenience sampling, based on the inclusion criteria. The instruments used included Coopersmith's Self Esteem Inventory (1967), Forgiveness Questionnaire (Rye et al., 2001) and Interpersonal Reactivity Index (Davis, 1983). Initially, all children were pre-tested. Then, the experimental group received eight 60-min sessions of compassion-focused therapy (Gilbert, 2009), while the control group underwent no intervention. Finally, the  post-test was conducted on both groups. Data were analyzed by covariance analysis in SPSS19. Results: Statistical findings indicated significant differences between experimental and the control group in terms of self-esteem (F=47.69، P ≤ 0.001). Also, the results showed that the mean difference of empathy and forgiveness variables between the experimental and control groups was not statistically significant. Conclusion: Considering that self-esteem has widespread effects on children's success in many areas, including the quality of interpersonal relations, education, and adaptation, it can be concluded that in affected children who have a lot of shame and self-criticism, compassion-focused therapy increases the self-esteem, by modifying and enhancing their interpersonal interactions.</div> شفقت‌درمانی, حرمت خود, همدلی, بخشش, کودک کار Compassion-focused therapy, self-esteem, empathy, forgiveness, child labour 181 196 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-1700-1&slc_lang=fa&sid=1 Masoumeh Hosseinverdi معصومه حسین وردی m.hosseinverdi@gmail.com 100319475328460013733 100319475328460013733 No Department of Psychology, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran گروه روان‌شناسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران Zahra Pourassadi زهرا پوراسدی pourassadiz@gmail.com 100319475328460013734 100319475328460013734 No Department of Psychology, University of Science and Culture, Tehran, Iran دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران Somayeh Keshavarz سمیه کشاورز s.keshavarz@soc.ikiu.ac.ir 100319475328460013735 100319475328460013735 Yes Department of Psychology, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran گروه روان‌شناسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران Alireza Kakavand علیرضا کاکاوند asal.jafari89@ut.ac.ir 100319475328460013736 100319475328460013736 No Department of Psychology, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran گروه روان‌شناسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران