fa اثربخشی برنامه آموزشی تحول مثبت نوجوانی بر شادزیستی و امید در دانش‌آموزان تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:IRANsans;"><span style="font-size:12px;"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA"><span style="color:blue">زمینه و هدف:</span></span></b> <span lang="AR-SA">نوجوانی به‌عنوان یک دوره حیاتی با کشاکش‌های روانی و اجتماعی منحصربه‌فرد، نیازمند مداخلات مؤثری است که شادزیستی و امید، به عنوان دو شاخص کلیدی سلامت روان را در این گروه تقویت کند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه آموزشی تحول مثبت نوجوانی بر شادزیستی و امید در دانش&shy;آموزان انجام شد.</span></span></span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA"><span style="color:blue">روش:</span></span></b> <span lang="AR-SA">این پژوهش از نوع شبه&shy;تجربی با طرح پیش‌آزمون-&shy; &shy;پس‌آزمون با مرحله پیگیری وگروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش&shy;آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر آمل در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آنها 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس</span><span lang="FA">،</span><span lang="AR-SA"> انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) جایدهی شدند. ابزارها شامل آخرین نسخه اعتباریابی شده پرسشنامه‌های شادزیستی آکسفورد (آرگایل و همکاران، 1989) و امید نوجوانان (هیندز، 1985) در ایران بود. برنامه مداخله عبارت از بسته آموزشی تحول مثبت نوجوانی (حسین‌آباد و همکاران، 1398) بود. ابتدا پیش‌آزمون از هر دو گروه گرفته شد، سپس برنامه مداخله‌ای در قالب 24 جلسه (هر هفته 2 جلسه) به مدت 60 دقیقه و در طی 3 ماه به گروه آزمایش ارائه شد، در حالی که گروه گواه بدون مداخله باقی ماند. پس از اتمام جلسات، پس‌آزمون و یک ماه بعد از آن آزمون پیگیری انجام شد</span><span lang="FA">. </span><span lang="AR-SA">پس از برگزاری آزمون پیگیری بسته آموزشی به گروه گواه ارائه شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با </span><span lang="FA">ویرایش 25 </span><span lang="AR-SA">نرم&shy;افزار </span><span dir="LTR">SPSS</span><span lang="AR-SA"> تحلیل شدند.</span></span></span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA"><span style="color:blue">یافته‌ها:</span></span></b>&nbsp; <span lang="AR-SA">مداخله آموزشی تحول مثبت نوجوانی بر شادزیستی (135/18 =</span><span dir="LTR">F</span><span lang="AR-SA"> ،</span> <span lang="AR-SA">001/0</span><span dir="LTR">p<</span><span lang="AR-SA">)، تفکر خوشبینانه (218/8 =</span><span dir="LTR">F</span><span lang="AR-SA"> ،</span> <span lang="AR-SA">001/0</span><span dir="LTR">p<</span><span lang="AR-SA">)، و تفکر بدبینانه (656/6 =</span><span dir="LTR">F</span><span lang="AR-SA"> ،</span> <span lang="AR-SA">003/0=</span><span dir="LTR">p</span><span lang="AR-SA">) اثر معناداری داشته است؛ مبنی بر اینکه مداخله به افزایش شادزیستی و تفکر خوشبینانه و کاهش تفکر بدبینانه در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه منجر شده است. همچنین نتایج پس از یک دوره پیگیری یک‌ماهه پایدار بود.</span></span></span></span><br> <b><span dir="RTL" lang="AR-SA"><span style="line-height:107%"><span style="color:blue">نتیجه‌گیری:</span></span></span></b> <span dir="RTL" lang="AR-SA"><span style="line-height:107%">یافته‌های این پژوهش اهمیت ادغام برنامه‌های روان‌شناختی مبتنی بر تحول مثبت نوجوانی را در نظام آموزشی، و برنامه‌های مشاوره مدرسه برجسته می‌کند.</span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:blue">Background and Purpose:</span></span></span></b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> Adolescence, as a critical developmental period marked by unique psychological and social challenges, necessitates effective interventions to enhance happiness and hope, two key indicators of mental well-being. The present study aimed to evaluate the effectiveness of a Positive Youth Development educational program on </span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">on happiness and hope in students.</span></span><span style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:blue">Method:</span></span></span></b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> This </span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">quasi-experiment</span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> study employed a pretest&ndash;posttest&ndash;follow-up design with a control group. The statistical population consisted of all male sixth-grade elementary students in Amol city during the second semester of the 2024&ndash;2025 academic year. Thirty participants were selected via convenience sampling and randomly assigned to either an experimental group (n = 15) or a control group (n = 15). Measures included the most recently validated Iranian versions of the The Oxford Happiness Inventory (OHI; Argyle </span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">et al.,</span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> 1989) and the Hind&rsquo;s Hopefulness Scale for Adolescents (1985). The intervention consisted of the Positive Youth Development Educational Package (Hosseinabad et al., 2019), delivered in 24 sessions (two 60-minute sessions per week) over three months to the experimental group, while the control group received no intervention during this period. Pretests were administered to both groups prior to the intervention; posttests, and a one-month follow-up. After the follow-up test, the educational package was provided to the control group. Data were analyzed using descriptive statistics and repeated measures analysis of variance (ANOVA) with SPSS - 25.</span></span><b><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></b></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:blue">Results:</span></span></span></b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> The Positive Youth Development intervention yielded statistically significant effects on happiness (F = 18.135, p < .001), optimistic thinking (F = 8.218, p < .001), and pessimistic thinking (F = 6.656, p = .003), indicating significant increases in happiness and optimistic thinking, alongside a significant decrease in pessimistic thinking in the experimental group compared to the control group. These improvements remained stable at the one-month follow-up.</span></span></span></span></span></span><br> <b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:107%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:blue">Conclusions:</span></span></span></span></b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:107%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> The findings underscore the importance of integrating Positive Youth Development&ndash;based psychological programs into the educational system and school counseling services.&nbsp; </span></span></span></div> امید, برنامه آموزشی تحول مثبت نوجوانی, دانش‌آموزان, شادزیستی Happiness, hope, positive youth development educational program, students 18 34 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-2346-1&slc_lang=fa&sid=1 Nilofar Akbarzade نیلوفر اکبرزاده nilofarakbarzadeee@gmail.com 100319475328460018782 100319475328460018782 No Faculty of Psychology and Educational Sciences, Semnan University, Iran دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، ایران Mahmoud Najafi محمود نجفی najafy2001@yahoo.com 100319475328460018783 0009-0007-1221-0127 Yes Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Semnan University, Iran گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، ایران