fa تأثیر آموزش والدگری مثبت مبتنی بر روی آورد ساندرز بر شادزیستی و تعارض والد- فرزندی دانش آموزان تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family: b zar;"><span style="font-size: 12pt;">زمینه و هدف: </span></span></strong></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">از آنجایی</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&shy;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">که سیک والدگری والدین بر بسیاری از جوانب زندگی فرزندانشان تأثیر عمده&shy;ای دارد، این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش والدگری مثبت مبتنی بر روی&shy; آورد ساندرز بر افزایش شادزیستی و کاهش تعارض والد- فرزندی دانش &shy;آموزان صورت گرفت. </span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family: b zar;"><span style="font-size: 12pt;">روش:</span></span></strong></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> روش پژوهش از نوع نیمه &shy;آزمایشی با طرح پیش&shy; آزمون- پس &shy;آزمون با گروه کنترل بود. جامعه&shy; آماری شامل تمامی دانش &shy;آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر شیراز در سال تحصیلی 96-1395 بود که از بین آنها با استفاده از روش نمونه&shy; گیری چندمرحله&shy;ای تعداد 30&nbsp; نفر از مادرانی که فرزندان شان نمره پایینی در شادزیستی و نمره بالایی در تعارض والد- فرزندی داشتند، انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل جای دهی شدند. ابزار گردآوری داده &shy;ها شامل پرسشنامه‌ شادزیستی آکسفورد آرگیل و لو (1990) و تعارض والد- فرزندی اشتروس (1996) بود.</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">والدگری </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">مثبت در 8 جلسه 2 ساعته به گروه آزمایش آموزش داده شد. تحلیل داده &shy;ها با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام شد.</span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family: b zar;"><span style="font-size: 12pt;">یافته</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">&shy;</span></span></span></strong><strong><span style="font-family: b zar;"><span style="font-size: 12pt;">ها</span></span></strong><span style="font-family: b zar;"><span style="font-size: 12pt;">: </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتایج نشان داد که آموزش والدگری مثبت مبتنی بر روی&shy;آورد ساندرز بر افزایش شادزیستی و کاهش تعارض والد- فرزندی دانش&shy;آموزان تأثیر معنی&shy;داری دارد (0/05</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><span style="font-family: b zar;"><span style="font-size: 12pt;">&nbsp;<strong>نتیجه&shy; گیری:</strong> </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">در مجموع نتایج به دست آمده از این پژوهش، سودمندی آموزش والدگری مثبت را به دلیل نقشی که در سلامت و شاد&shy;زیستی و کاهش تعارض والد- فرزندی بر عهده دارد مورد تأیید و تأکید قرار می&shy;دهد. </span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="color:#0000FF;"><strong>Background and Purpose:</strong></span> The parenting style has a significant impact on many aspects of children&#39;s lives. The aim of this study was to investigate the effectiveness of the positive parenting education based on Sanders&#39; approach on happiness and parent-child conflict of students.<br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Method:ط</strong></span> The research method is semi-experimental with pre-test, post-test design with control group. The statistical population consisted of all male secondary school students in Shiraz during the academic year of 2016-2017. Using a multi-stage sampling method, 30 mothers whose children had low score in the happiness and a high score in parent-child conflict, were selected and assigned into experimental and control groups randomly. Data were collected by Oxford Happiness Inventory (Argyll and Levy, 1990) and Strauss&#39;s parent-child conflict questionnaire (1996). The positive parenting style was taught to the experimental group in 8 sessions. Data analysis was performed by using covariance analysis.<br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Results:</strong> </span>The results showed that positive parenting education based on Saunders&#39; approach had a significant effect on increasing happiness and reducing parent-child conflict in students (P <0.05).<br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Conclusion:</strong></span> Overall, the results of this study confirm and emphasize the usefulness of positive parenting education because of its role in health and happiness and reduction of parent-child conflict.</div> آموزش والدگری مثبت, تعارض والد- فرزندی, شادزیستی Positive parenting style teaching, parent-child conflict, happiness 59 67 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-340-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Reza Farshad محمد رضا فرشاد mohamadfarshad70@gmail.com 10031947532846005213 10031947532846005213 Yes Faculty of Humanities, University of Hormozgan, Bandar Abbas دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس Samaneh Najarpourian سمانه نجارپوریان s.najarpourian@yahoo.com 10031947532846005214 10031947532846005214 No Faculty of Humanities, University of Hormozgan, Bandar Abbas دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس Farzad Shanbedi فرزاد شنبدی farzadshanbedi@gmail.com 10031947532846005215 10031947532846005215 No Department of Psychology and Educational Psychology, Allameh Tabataba’i University, Tehran دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران