Quarterly Journal of Child Mental Health

fa تأثیر نوروفیدبک بر پرخاشگری و نشانه های بالینی وسواس- بی اختیاری دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسایی توجه- فزون کنشی Effectiveness of Neurofeedback on Aggression and Obsessive-Compulsive Symptoms among Children with Attention Deficit- Hyperactivity Disorder تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف:  نشانههای بالینی وسواس- بی اختیاری و پرخاشگری موجب آسیب قابل ملاحظه در کنش وری عاطفی و اجتماعی مبتلایان به اختلال نارسایی توجه- فزون کنشی می شود که لازم است روش‌های مناسب تشخیصی و درمانی برای این گروه از کودکان در نظر گرفته شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر نوروفیدبک بر پرخاشگری و نشانه های بالینی وسواس- بی اختیاری دانش آموزان پسر مبتلا به اختلال نارسایی توجه- فزونکنشی بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی و در چهارچوب طرح های پیش آزمون- پس آزمون بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسایی توجه- فزون کنشی شهر تهران بود که در سال 1395 به مراکز خدمات روان شناختی و مشاوره این شهر مراجعه کردند.  نمونه شامل 24 دانش آموز پسر 10 تا 14 ساله بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و با انتساب تصادفی به طور مساوی در گروه آزمایشی و گروه گواه  قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تشخیصی کوتاه اختلال نارسایی توجه- فزونکنشی کانرز (1999)، مقیاس یل- براون (1989) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992)، بود. برنامه مداخلهای درمان نوروفیدبک طی 33 هفته متوالی به صورت 3 جلسه نیم ساعته در هر هفته اجرا شد. داده های به‌دست‌آمده به روش تحلیل کوواریانس تک متغیری چندمتغیری تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که درمان نوروفیدبک منجر به کاهش معناداری در نمرات نشانه های بالینی وسواس و تمامی مؤلفه‌های پرخاشگری در دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسایی توجه- فزون کنشی شده است (0/05P<). نتیجه‌گیری: بنا بر نتایج این مطالعه، به نظر می رسد درمان مبتنی بر نوروفیدبک می تواند درمان اثربخشی در زمینۀ نشانه های وسواس- بیاختیاری و  پرخاشگری در دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسایی توجه- فزون کنشی باشد.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Purpose: Obsessive-Compulsive symptomes and aggression cause significant impairement in emotional and social function in patients with attention deficit hyperactivity disorder and it is necessary to study the appropriate diagnostic and therapeutic methods for this group of children. The aim of this study was to examine the effectiveness of neurofeedback on aggression and obsessive-compulsive symptoms in male students with attention deficit hyperactivity disorder. Methods: The method of this study was quasi-experimental with framework of pre-test and post-test researches. The statistical population in this research consisted of students with attention deficit- hyperactivity disorder that was referred to psychological services and counselling centers in Tehran in 2016. The sample consisted of 24 students aged 10 to 14 years’ old who were selected by conveniant sampling method and were randomly assigned to experimental and control groups. The research tools including Conner’s ADHD Rating Scale (1999), Yale-Brown Obsessive-Compulsive Scale (1989) and Buss and Perry Aggression Questionnaire (1992) were used through pre-test and post-test. The interventional neurofeedback program was performed for for 33 consecutive weeks in 3 half-hour sessions per week. The collected data was analyzed by using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) and ANCOVA. Results: The present research revealed that neurofeedback treatment resulted in a significant reduction in all components of aggression scores and obsessive-compulsive symptoms in students with attention deficit hyperactivity disorder. (P<0.05). Conclusion: According to the results of the study, neurofeedback treatment seems to be an effective treatment for obsessive-compulsive symptoms and aggression among students with attention deficit hyperactivity disorder.</div> وسواس- بی اختیاری, نوروفیدبک, پرخاشگری, اختلال نارسایی توجه- فزون کنشی Obsessive-compulsive symptoms, neurofeedback, aggression, ADHD 3 14 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-409-1&slc_lang=fa&sid=1 Sogand Ghasemzadeh سوگند قاسم زاده S.ghasemzadeh@ut.ac.ir 10031947532846005246 10031947532846005246 Yes Department of Psychology of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran گروه روان‌شناسی کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران Mohammad Mohajerani محمد مهاجرانی 10031947532846005247 10031947532846005247 No Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران Roghieh Nooripour رقیه نوری پور لیاولی 10031947532846005248 10031947532846005248 No Faculty of Psychology and Educational Sciences, Alzahra University, Tehran دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتیف دانشگاه الزهرا Leila Afzali لیلا افضلی 10031947532846005249 10031947532846005249 No Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتیف دانشگاه الزهرا