Quarterly Journal of Child Mental Health

fa تأثیر آموزش شایستگی هیجانی- اجتماعی بر پرخاشگری، حل مسئله، و خوش بینی دانش آموزان با پایگاه اجتماعی اقتصادی پایین Effectiveness of Social-Emotional Competence Training on Problem Solving, Aggression and Optimism of Students with Low Economic Socio-Economic Status عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: نتایج مطالعات حاکی از آن است که مجموعه ای از عناصر هیجانی، شناختی، رفتاری، و اجتماعی در تحول هیجانی - اجتماعی نقش ایفا می کنند. بدین ترتیب هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش شایستگی هیجانی - اجتماعی بر پرخاشگری، حل‌مسئله اجتماعی، و خوشبینی دانش آموزان مربوط به پایگاه اجتماعی اقتصادی پایین بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون باگروه گواه است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه با پایگاه اجتماعی اقتصادی پایین شهرستان بابل در سال 1395 بود که از بین آنها 30 نفر از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای از مدارس مناطق کم برخوردار انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند (هر گروه 15 نفر). برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های پرخاشگری باس و پری (1992)، حل مسئله اجتماعی (دی زوریلا و همکاران، 2002) و آزمون جهتگیری زندگی برای سنجش خوشبینی (شی یر و کارور، 1994) استفاده شد. گروه آزمایش، برنامه آموزش شایستگی هیجانی اجتماعی را به مدت 9 جلسه 90 دقیقه ای دریافت کردند ولی گروه گواه هیچ گونه مداخله ای را دریافت نکردند. یافته ها: نتایج حاصل از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره نشان داد که بین نمره پرخاشگری، حل‌مسئله اجتماعی، و خوشبینی در دانش آموزان گروه آزمایش و گواه در مرحله پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود دارد (0/05>P). نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از پژوهش حاضر، آموزش شایستگی اجتماعی هیجانی با افزایش توانایی دانش آموزان درباره شناسایی، بیان و تنظیم هیجان، باعث کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش حل مسئله شده است.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Purpose: The results of the studies indicate that a set of emotional, cognitive, behavioral, and social elements plays a role in the emotional-social development. Thus, the purpose of this study was to investigate the effect of social-emotional competence training on problem solving, aggression and optimism of students with low economic socio-economic status. Method: The research method was semi-experimental with pretest-post-test and control group. The statistical population consisted of all female high school students with low socioeconomic status in Babol in 1395. Among them, 30 students were selected through cluster random sampling from less-favored schools and assigned in two experimental and control groups (15 students each). For collecting data, Buss and Perry's aggression questionnaire (1992), Social Problem Solving (D’Zurilla & et al, 2002) and life orientation test (Scheier & Carver, 1994) were used. The experimental group received the social emotional competency program for 9 sessions of 90 minutes, but the control group did not receive any interventions. Results: The results of multivariate analysis of covariance showed that there was a significant difference between the scores of aggression, social solving and optimism in the experimental and control groups (P <0.05). Conclusion: Based on the results of this study, the training of emotional social competence with increasing students' ability to identify, express and regulate emotions has reduced aggressive behaviors and increased problem solving.</div> شایستگی هیجانی- اجتماعی, حل مسئله, پرخاشگری, خوش بینی Social-emotional competence, problem solving, aggression, optimism 107 118 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-436-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Ahmadpour Torki زهرا احمدپور ترکی Zahmadpour3@gmail.com 100319475328460018042 100319475328460018042 Yes Faculty of Literature and Humanities, University of Guilan, Rasht, Iran دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Mansour Hakim Javadi منصور حکیم جوادی 100319475328460018043 100319475328460018043 No Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, University of Guilan, Rasht, Iran Reza Soltani Shal رضا سلطانی شال 100319475328460018044 100319475328460018044 No Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, University of Guilan, Rasht, Iran گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران