fa تأثیر برنامه پویانمایی اجتماعی بر بهبود تعامل والد-کودک در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و هدف: </span></span></strong></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">والدین کودکان مبتلا به اوتیسم به طور معمول سطوح بالایی از اضطراب و افسردگی را تجربه می&shy; کنند و تعامل والد- کودک در آنها رو به وخامت است. پژوهش حاضر با هدف طراحی و ساخت برنامه پویانمایی اجتماعی برای کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم و بررسی تأثیر آن بر ارتقای تعامل والدین با این کودکان انجام شد. </span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش: </span></span></strong></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش پژوهش شبه&shy; آزمایشی و در چهارچوب طرح&shy; های پیش &shy;آزمون- پس&shy; آزمون بود. نمونه مورد مطالعه شامل 16 پسر از کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در بازه سنی 5 تا 10 ساله شهر تهران در سال 1396 بودند که به صورت در دسترس انتخاب شده و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند. سپس کودکان گروه آزمایش در 30 جلسه یک&shy; ساعته، برنامه پویانمایی اجتماعی را دریافت کردند. والدین در هر دو گروه، قبل و پس از مداخله به مقیاس والد- کودک پیانتا (1994) پاسخ دادند. برای تحلیل داده &shy;ها در سطح استنباطی از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیری استفاده شد. </span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته &shy;ها</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">: </span></span></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتایج نشان داد بین دو گروه در تمام خرده&shy; مقیاس&shy; های آزمون (تعارض، نزدیکی، و وابستگی) تفاوت معنی&shy;دار وجود دارد (0/001 > </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">این یافته&shy; ها نشان &shy;دهنده افزایش میانگین&shy; خرده &shy;مقیاس&shy; های تعامل والد- کودک در گرو&shy;ه آزمایشی، پس از مداخله است.</span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه&shy; گیری</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">:</span></span></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> به&shy; طور کلی نتایج نشان داد برنامه پویانمایی اجتماعی باعث بهبود و ارتقای تعامل والد- کودک شده و می &shy;تواند با لذت بخش کردن فرایند آموزش و یادگیری، امکان استفاده از مهارت&shy; های آموخته شده را در زندگی واقعی فراهم آورد. </span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="color:#0000FF;"><strong>Background and Purpose: </strong></span><span style="color:#000000;">Parents of children with autism usually experience high levels of anxiety and depression, and the parent-child interaction is worsening. The purpose of this study was to design and construct a social animation program for children with autism disorder and to investigate its effect on promoting parents&#39; interaction with these children.</span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Method:</strong> </span><span style="color:#000000;">The research method was quasi-experimental and in the framework of pre-test-post-test design. The sample consisted of 16 boys of children with autism spectrum disorder in the age range of 5-10 years old in Tehran in 2017 who were selected by convenient sampling method and then randomly assigned into two experimental and control groups. Then the children of the experimental group received a social animation program in 30 sessions per 1 hour. Parents responded in both groups before and after intervention to the <em>parent child relationship scale</em> (1994). To analyze the data at inferential level, multivariate covariance analysis was used.</span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Results:</strong></span><span style="color:#000000;"> The results showed that there was a significant difference between the two groups in all the subscales of the test (conflict, closeness, dependency) (p <0.001). These findings indicate an increase in the parent-child interaction in the experimental group after intervention<span dir="RTL">.</span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Conclusion</strong>: </span><span style="color:#000000;">Overall, the results show that the social animation program can improve and enhance the parent-child interaction, and can provide the opportunity to use the learned skills in real life by enjoying the learning and learning process.</span></div> اختلال طیف اوتیسم, برنامه پویانمایی اجتماعی, تعامل والد- کودک Autism spectrum disorder, social animation program, child-parent interaction 194 205 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-125-5&slc_lang=fa&sid=1 Fereshteh Yaghooti فرشته یاقوتی yaghooti.f@gmail.com 10031947532846007360 10031947532846007360 No Faculty of Literature and Humanities Science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Saied Hassanzadeh سعید حسن زاده shasanz@ut.ac.ir 10031947532846007361 10031947532846007361 Yes Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Science, University of Tehran, Tehran, Iran گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Masoud Gholamali Lavasani مسعود غلامعلی لواسانی lavasani@ut.ac.ir 10031947532846007362 10031947532846007362 No Department of Educational Psychology and Consultation, Faculty of Psychology and Educational Science, University of Tehran, Tehran, Iran گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Soghand Ghasemzadeh سوگند قاسم زاده sdhasemzaseh@ut.ac.ir 10031947532846007363 10031947532846007363 No University of Tehran, Tehran, Iran 4. Assistant Professor, Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Science, University of Tehran, Tehran, Iran گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی ، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران