fa اثربخشی بازی‌درمانی کودک‌محور بر خودمهارگری و بهبود رفتارهای تکانشی در کودکان تک‌والد تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong> </span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">محرومیت از پدر یا مادر یکی از شرایط خاص خانوادگی است که به‌عنوان یک متغیر مهم محیطی به‌طور مستقیم و غیرمستقیم می‌تواند اثرات ویژه‌ای بر</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">تحول و ابعاد مختلف رفتار کودک به‌خصوص در</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه سلامت روانی، جسمانی، و عملکرد تحصیلی داشته باشد</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی‌درمانی کودک&shy;محور بر خودمهارگری و بهبود رفتارهای تکانشی در کودکان تک‌والد است.</span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">در این پژوهش از طرح تجربی تک&shy;بررسی استفاده شده است</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">.</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> جامعه آماری این پژوهش را کودکان پسر تک‌والد ۱۲ </span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&ndash;</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> ۶ ساله‌ خانه‌ ایرانی مولوی مربوط به جمعیت مردمی امداد دانشجویی امام علی (ع) شهر تهران در سال 1395 تشکیل داده بود. نمونه‌ مورد مطالعه شامل 3 کودک پسر تک&shy;والد بود که از جامعه مذکور به‌صورت در دسترس</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">و هدفمند انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ خودمهارگری کندال و ویلکاکس(1979) استفاده شد. </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">مداخله آموزشی بازی‌درمانی در 12 جلسه 45 دقیقه‌ای با فاصله 1 هفته بین جلسات انجام شد.</span></span>&nbsp;<span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش تحلیل داده‌ها به‌صورت تحلیل نگاره‌ای بود و برای به دست آوردن اثربخشی بازی‌درمانی از فرمول درصد بهبودی استفاده ‌شد.</span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها: </span></span></strong></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نشان داد هرچند که بازی‌درمانی کودک&shy;محور بر خودمهارگری و بهبود رفتارهای تکانشی کودکان تک&shy;والد مؤثر بوده اما تأثیر آن معنادار نبوده است.</span></span><br> <span style="position:absolute;z-index:251675648;left:0px;margin-left:-174px;margin-top:57px;width:140px;height:358px;"><img alt="" height="358" src="file:///C:UsersH394B~1.HODAppDataLocalTempmsohtmlclip1�1clip_image001.gif" width="140" ></span></span><span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه &shy;گیری:</span></span></strong> </span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">بازی‌درمانی به‌عنوان ارتباط بین&shy;فردی پویا بین کودک و درمانگر </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">است </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">که به‌واسطه ایجاد فضای ارتباطی امن در اتاق بازی به کودک کمک می‌کند تا </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">مهارت‌های خودمهارگری خود</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> را افزایش دهند.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="color:#0000FF;"><strong>Background and Purpose: </strong></span><span style="color:#000000;">Deprivation from a parent is one of the special family circumstances that can have a direct and indirect impact on the development and various dimensions of the child&#39;s behavior, especially in the field of mental health, physical activity, and academic performance. The purpose of the present study was to investigate the effect of child-centered play therapy on the self-control and impulsive behavior of single-parent children.</span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Method: </strong></span><span style="color:#000000;">In this research, a single-subject experimental design was used. The statistical population of this study was the children of a 6-8-year-old boy from the Iranian House of Molavi, who was a member of the popular population of Imam Ali center in Tehran in 1395. The sample consisted of 3 single-parent boys were selected through convenient sampling method. The Kendall and Wilcox self-control questionnaire (1979) was used to collect data. The intervention training was conducted in 12 sessions of 45 minutes with intervals of 1 week between sessions. The data analysis method was analytic, and the rate of recovery was used to obtain the effectiveness of play therapy.</span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Results:</strong></span><span style="color:#000000;"> The results of data analysis showed that although child-focused therapy had an effective effect on self- control and impulsive behavior of single-parent children, its effect was not clinically meaningful.</span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Conclusion: </strong></span><span style="color:#000000;">Play therapy is a dynamic interpersonal relationship between the child and the therapist, helping the child increase his self- control skills by creating a secure communication space in the play room.</span></div> بازی‌درمانی کودک‌محور, خودمهارگری, تکانشگری, کودکان تک‌والد Child-centered play therapy, self-control, impulsivity, single-parent children 67 79 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-635-1&slc_lang=fa&sid=1 Neda Masoudi ندا مسعودی Masoudi_neda@yahoo.com 10031947532846007328 10031947532846007328 No Department of Counseling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Atoosa Kalantar Hormozi آتوسا کلانتر هرمزی At.kalantar@atu.ac.ir 10031947532846007329 10031947532846007329 Yes Department of Counseling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Kiumars Farahbakhsh کیومرث فرحبخش Kiiumars@yahoo.com 10031947532846007330 10031947532846007330 No Department of Counseling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران