fa تأثیر برنامه آموزش توجه مشترک بر کنش‌های اجرایی و تعامل اجتماعی کودکان مبتلا به اوتیسم با کنش‌وری بالا تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">اوتیسم نوعی اختلال عصب&shy;شناختی تحولی است که جبنه‌های مختلف تحول کودک را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهد. نارسایی در توجه مشترک یکی از نخستین نشانه&shy;های تشخیص اختلال اوتیسم به حساب می‌آید. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر &nbsp;آموزش توجه مشترک بر کنش‌های اجرایی و تعامل اجتماعی در کودکان با اختلال اوتیسم با کنشوری بالا انجام گرفت.</span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">طرح پژوهش حاضر، نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه بود. </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نمونه مورد مطالعه شامل 30 نفر از کودکان مبتلا به اوتیسم در دامنه سنی پیش‌دبستانی شهر تهران در سال 1396 بود که به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند.</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">آزمودنی‌های گروه آزمایش به مدت 13 جلسه یک&shy;ساعته، تحت مداخله‌ برنامه آموزش توجه مشترک قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">مقیاس نمره‌گذاری اختلال اوتیسم گیلیام (گارس، 1994)<strong>،</strong> پرسشنامه عصب&shy;شناختی کولیج (کولیج، 2002)، ونیمرخ مهارت&shy;های اجتماعی اسکات بلینی (2007) بودند. </span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong></span><span style="color:#000000;"> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتایج تحلیل کوواریانس تک&shy;متغیری نشان داد که </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">بین گروه‌ها در کنش‌های اجرایی تفاوت معنی دار وجود دارد ولی در تعامل اجتماعی تفاوت معنا&shy;دار نیست. نتایج همچنین نشان داد که میانگین گروه آزمایش در کنش‌های اجرایی (06/41) بیشتر از میانگین گروه گواه (93/48) است</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">در سطح 001/0 معنی دار است. تفاوت بین میانگین گروه آزمایش در تعامل اجتماعی (89/100) با گروه گواه (97/100)، معنادار نبود. </span></span></span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong></span><span style="color:#000000;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> بر اساس نتایج پژوهش حاضر می&shy;توان نتیجه گرفت که نارسایی در توجه مشترک یکی از ویژگی&shy;های اصلی کودکان مبتلا به اوتیسم است و بهبود این مهارت، سبب تسهیل تحول کوردک در سایر کنش&shy;ها می&shy;شود. &nbsp;</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="color:#0000FF;"><strong>Background and Purpose</strong>: </span><span style="color:#000000;">Autism Spectrum Disorder is a neurodevelopmental disorder that affects different types of childhood development. Joint Attention deficit is one of the first diagnostic symptoms of ASD. The purpose of this study was to investigate the effect of joint attention training on improving executive functions and social interaction in children with high functioning Autism.</span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Methods</strong>: </span><span style="color:#000000;">The present research was a quasi -experimental by pre-test-post-test design with control group. The sample included 30 children with autism in the pre-school age range of Tehran in 2017 who were selected through convenience sampling method and randomly assigned into two groups of experimental and control (15 children in each group). Experimental group received joint attention training program in 13 sessions for 60 minutes while the control group did not receive this intervention. The instruments used in this study were <em>rating scale for Asperger&rsquo;s syndrome and high-functioning pervasive developmental disorder</em> (Garss, 1994), <em>Coolidge neurobiology </em><em>inventory</em> (Coolidge, 2002), and <em>autism social Skills profile</em> (Scott Bellini, 2007).</span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Results</strong>: </span><span style="color:#000000;">The results of covariance analysis showed that there is a significant difference between the groups in executive functions, but there is no significant difference in social interaction. The results also showed that the average of the experimental group in the executive actions (46.06) was higher than the mean of the control group (48.93) which is significant at the level of 0.001. The difference between the mean of the experimental group in social interaction (100.89) and the control group (100.97) was not significant</span><br> <span style="color:#0000FF;"><strong>Conclusion</strong>: </span><span style="color:#000000;">Based on the results of this study, it can be concluded that joint failure is one of the main characteristics of children with autism, and improving this skill will facilitate the development of other functions.</span></div> توجه مشترک, کودکان اوتیسم با کنش وری بالا, کنش‌های اجرایی, تعامل اجتماعی Joint attention, high-functioning autism, executive functions, social interaction 122 134 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-722-1&slc_lang=fa&sid=1 Hamideh Sadat Khademi حمیده سادات خادمی hamideh.khademi@gmail.com 10031947532846007343 10031947532846007343 No Faculty of Psychology & Educational Science, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Hamid Alizadeh حمید علیزاده Alizadeh@atu.ac.ir 10031947532846007344 10031947532846007344 Yes Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology & Educational Science, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Noorali Farohki نورعلی فرخی farangis_kazemi@yahoo.com 10031947532846007345 10031947532846007345 No Department of Psychometrics, Faculty of Psychology & Educational Science, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran گروه سنجش و اندازه گیری، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Farangis Kazemi فرنگیس کاظمی farokhinoorali@yahoo.com 10031947532846007346 10031947532846007346 No Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology & Educational Science, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران