fa تأثیر آموزش بازی‌های حرکتی موزون مادر-کودک بر کاهش پرخاشگری کلامی و غیرکلامی کودکان تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;">پرخاشگری یکی از عمده‌ترین مشکلات رفتاری در کودکان است که بیشتر</span> <span style="font-family:B Zar;">نتیجه خانواده‌های</span> <span style="font-family:B Zar;">سازمان&shy;نایافته، ساختار</span> <span style="font-family:B Zar;">ناسالم، و</span> <span style="font-family:B Zar;">نحوه</span> <span style="font-family:B Zar;">ارتباط</span> <span style="font-family:B Zar;">نامطلوب</span> <span style="font-family:B Zar;">والدین</span> <span style="font-family:B Zar;">با</span> <span style="font-family:B Zar;">کودک</span> <span style="font-family:B Zar;">است؛ بدین ترتیب پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان اثربخشی آموزش بازی‌های حرکتی موزون مادر-کودک بر کاهش پرخاشگری کلامی و غیرکلامی کودکان 3 تا 5 سال انجام شد. </span><br> <strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">روش:</span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;">پژوهش حاضر نیمه</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">‌</span></span><span style="font-family:B Zar;">آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری دو ماهه </span><span style="font-family:B Zar;">بود. جامعه آماری شامل دختران و پسران 3 تا 5 سال حاضر در مهدکودک دانشگاه شهید بهشتی در سال 1396 بود. پس از غربالگری با مقیاس پرخاشگری واحدی و همکاران (1387)، </span><span style="font-family:B Zar;">18 دختر و پسر به همراه مادران&shy;شان به شیوه در دسترس</span> <span style="font-family:B Zar;">انتخاب شده و</span> <span style="font-family:B Zar;">در دو گروه آزمایش و گواه به‌ صورت تصادفی، جایدهی شدند. کودکان و مادران گروه آزمایشی </span><span style="font-family:B Zar;">به مدت 10 جلسه تحت </span><span style="font-family:B Zar;">آموزش بازی‌های حرکتی موزون مادر-کودک </span><span style="font-family:B Zar;">قرار گرفتند</span><span style="font-family:B Zar;">، اما گروه گواه هیچ مداخله&shy; ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس اندازه‌‌های مکرر تحلیل شد.</span><br> <strong><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">یافته‌ها:</span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;">یافته‌ها تفاوت معناداری را بین عملکرد دو گروه آزمایش و گواه در پرخاشگری کلی</span><span style="font-family:B Zar;"> (68/6=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">F</span></span><span style="font-family:B Zar;">، </span><span style="font-family:B Zar;">02/0=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:B Zar;">)، پرخاشگری کلامی-تهاجمی (59/16=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">F</span></span><span style="font-family:B Zar;">، </span><span style="font-family:B Zar;">001/0=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:B Zar;">)، پرخاشگری جسمانی-تهاجمی (16/14=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">F</span></span><span style="font-family:B Zar;">، </span><span style="font-family:B Zar;">002/0=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:B Zar;">) و پرخاشگری رابطه‌ای (36/22=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">F</span></span><span style="font-family:B Zar;">، 000</span><span style="font-family:B Zar;">/0=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P</span></span><span style="font-family:B Zar;">) </span><span style="font-family:B Zar;">در مرحله پس‌آزمون و پس از دو ماه پیگیری نشان داد</span><span style="font-family:B Zar;">.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><strong><span dir="RTL"><span style="color:blue;"><span style="font-family:B Zar;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">با توجه به نتایج پژوهش می‌توان گفت که کودکان با استفاده از بازی&shy;های حرکتی موزون، نحوه رویارویی با محرک‌ها</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">را</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">آموخته و</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">آن</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">را</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">به</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">محیط</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">اطراف</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">خود</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">و</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">به ‌خصوص</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">در</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">ارتباط</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">با</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">همسالان</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">تعمیم</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Zar;">دادند و در نتیجه پرخاشگری کلامی و غیرکلامی در آنها کاهش یافت؛ بنابراین این شیوه می‌تواند به عنوان یک شیوه تکمیلی در کنار درمان‌های اصلی این اختلال به‌کار رود.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Purpose:</strong> Aggression is one of the most common behavioral problems in children, which is mostly the result of troubled and unhealthy structure of the family and poor parent-child relationship. Thus, this study was done to determine the effectiveness of mother-child rhythmic movement games training on reducing verbal and nonverbal aggression in 3 to 5 year-old children.<span dir="RTL"></span><br> <strong>Method:</strong> The present study was a quasi-experimental study with a control group pretest-posttest design and a two-month follow-up period. The population included 3 to 5 year-old girls and boys attending the kindergarten of Shahid Beheshti University in 2017. After screening with Aggression Scale (Vahedi et al., 2008), 18 girls and boys together with their mothers were selected by convenience sampling and then assigned to either the experimental or control group. Mothers and children of the experimental group received 10 sessions of rhythmic movement games training, while the control group received no intervention. Data were analyzed by repeated measures analysis of variance.<span dir="RTL"></span><br> <strong>Results:</strong> Findings showed a significant difference between the experimental and control group in terms of general aggression (F = 6.68, P = 0.02), verbal-invasive aggression (F = 16.59, P = 0.001), physical-invasive aggression (F = 14.16, P = 0.002) and relational aggression (F = 22.36, P=0.000) in the post-test and follow-up phases.<span dir="RTL"></span><br> <strong>Conclusion:</strong> According to the results of this study, it can be said that using rhythmic movement games, children learned to deal with stimuli and extended it to their surroundings, especially in relation to peers, which reduced g verbal and non-verbal aggression in them. As a result, this method can be used as a supplementary method along with other therapies for this disorder<strong>.</strong></div> بازی های حرکتی موزون, مادر و کودک, پرخاشگری کلامی و غیر کلامی Rhythmic movement games, mother-child, verbal and nonverbal aggression 234 247 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-699-1&slc_lang=fa&sid=1 Sepideh Nayeb Hoseinzadeh سپیده نایب حسین زاده sepideh.nayebhoseyni@yahoo.com 100319475328460013821 100319475328460013821 No Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Ali Aghaziarati علی اقازیارتی A.aghaziarati@mail.sbu.ac.ir 100319475328460013822 100319475328460013822 Yes Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Isfahan, Iran دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، ایران Somayyeh Hematipouya سمیه همتی پویا somayeh.hematiypouya@yahoo.com 100319475328460013823 100319475328460013823 No Faculty of Educational Sciences and Psychology, Al-Zahra University, Tehran, Iran دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Kiyana Karavan Borojardi کیانا کاروان بروجردی 100319475328460013824 100319475328460013824 No West Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران