Quarterly Journal of Child Mental Health

fa مقایسه اثربخشی درمان‌های ذهنی‌سازی، مثبت‌نگر، و حل مسئله بین‌فردی بر تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان در معرض خطر اضطراب Comparing the effectiveness of mentalization, positive thinking, and interpersonal problem-solving therapies on cognitive emotion regulation in adolescents at risk of anxiety تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: کشف و شناخت مؤلفه‌های مؤثر جهت پیشگیری سیر رفتارهای پرخطر و تداوم آن مورد توجه بسیاری از پژوهشگران و روانشناسان و فعالان عرصه‌های اجتماعی و تربیتی است، زیرا  که عدم پیشگیری و شناخت مؤلفه‌های آن می‌تواند در آینده افراد بسیاری را به دام رفتارهای پرخطر بیاندازد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمانهای ذهنیسازی، مثبتنگر، و حل مسئله بین‌فردی بر تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان در معرض خطر اضطراب بود. روش: روش انجام پژوهش، شبه‌تجربی از طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون- پیگیری دوماهه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام نوجوانان در معرض خطر اضطراب مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و روان‌درمانی در شهر کرمانشاه در سال 1403 بودند و نمونه‌های پژوهش شامل 80  نفر از داوطلبین واجد شرایط (با توجه به ملاکهای ورود و خروج) از جامعه آماری بیان شده (60 نفر در سه گروه برای شرکت در جلسات درمانی، 20 نفر گروه گواه) بودند. ابزار گردآوری دادهها شامل نسخه اعتباریابی شده پرسشنامه‌های اضطراب بک (1988) و تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (2006) در ایران بود که در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون، و پیگیری روی سه گروه آزمایش و یک گروه گواه اجرا شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها، از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با استفاده از SPSS-26 استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاکی از این بود که بین درمان ذهنیسازی، درمان مثبتنگر، و درمان حل مسئله بین‌فردی در متغیر تنظیم شناختی هیجان نوجوانان در معرض خطر تفاوت معناداری مشاهده شد (001/0=P، 860/11=F). نتایج آزمون بن‌فرنی برای مقایسه جفتی میانگین بین گروه‌ها حاکی از این بود که میانگین نمرات خرده‌مقیاس راهبردهای سازش‌یافته بین هر سه گروه درمانی ذهنیسازی، درمان مثبتنگر، و درمان حل مسئله بین‌فردی تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0P>). نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان گفت که نتایج حاکی است که هر سه مداخله به کار گرفته شده در این پژوهش می‌تواند تنظیم شناختی هیجان نوجوانان در معرض خطر اضطراب و تحریک‌پذیری آنان را بهبود بخشد. توجه بیشتر به انجام این آموزشها بر اساس این مداخلات بر روی نوجوانان، پیشنهاد میشود.  </div> <div style="text-align: justify;">Background and Purpose: Discovering and identifying effective components to prevent the progression of risky behaviors and their continuation is of interest to many researchers, psychologists, and activists in the social and educational fields, because failure to prevent and identify its components can trap many people in risky behaviors in the future. The aim of the present study was to compare the effectiveness of mentalizing, positive thinking, and interpersonal problem-solving therapies on cognitive emotion regulation in adolescents at risk of anxiety. Method: The research method was a quasi-experimental pre-test-post-test-two-month follow-up design with a control group. The statistical population of the study included all adolescents at risk of anxiety who referred to counseling and psychotherapy centers in Kermanshah in 2024, and the research samples included 80 eligible volunteers (according to the inclusion and exclusion criteria) from the stated statistical population (60 people in three groups to participate in therapy sessions, 20 people in the control group). The data collection tool included the validated version of Beck Anxiety Inventory (BAI) (Beck, 1988) and Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ) (Garnofsky et al., 2006) in Iran, which was administered in three stages of pre-test, post-test, and follow-up on three experimental groups and one control group. For data analysis, repeated measures analysis of variance was used using SPSS-26. Results: The findings of the study showed that there was a significant difference between mentalizing therapy, positive-focus therapy, and interpersonal problem-solving therapy in the cognitive emotion regulation variable of at-risk adolescents (P=0.001, F=11.860). The results of the Bonferroni test for pairwise comparison of means between groups indicated that there was no significant difference in the mean scores of the adapted strategies subscale between all three mentalizing therapy, positive-focus therapy, and interpersonal problem-solving therapy groups (P>0.05). Conclusion: Based on the findings of the study, it can be said that the results show that all three interventions used in this study can improve the cognitive emotion regulation of adolescents at risk of anxiety and irritability. It is recommended that more attention be paid to conducting these training courses based on these interventions in adolescents.  </div> اضطراب, تنظیم شناختی هیجان, درمان حل مسئله بین‌فردی, درمان ذهنی سازی, درمان مثبت نگر Anxiety, cognitive emotion regulation, interpersonal problem-solving therapy, mentalization therapy, positive-focused therapy 130 150 http://childmentalhealth.ir/browse.php?a_code=A-10-2369-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammadreza Rasoulitabar محمدرضا رسولی تبار m.rasoulitabar@iau.ir 100319475328460019210 0009-0008-9391-0906 No Department of Psychology, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Keivan Kakabraee کیوان کاکابرایی keivan@iauksh.ac.ir 100319475328460019211 100319475328460019211 Yes Department of Clinical Psychology, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran گروه روان شناسی بالینی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Karim Afsharinia کریم افشارنیا afshar292@iau.ac.ir 100319475328460019212 100319475328460019212 No Department of Psychology, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran گروه روان شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران