@article{ 
author = {Hoseinkhanzadeh, Abbas Ali},  
title = {Editorial}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {دست های سرنوشت، اراده و اختیار، رنج زیستن، و معنای زندگی - 1},
abstract_fa ={},
keywords_fa = {},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.1},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1341-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1341-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Kermani, Ali and Basharpoor, Sajjad and Narimani, Mohamm},  
title = {The Effectiveness of Computerized Visual-Motor Skills Training on the Severity of Symptoms of Children with Attention Deficit / Hyperactivity Disorder}, 
abstract ={Background and Purpose: Previous research has demonstrated that computerized cognitive training can be utilized to treat the symptoms of attention deficit/hyperactivity disorder in children; however, the effect of computerized training on visual motor abilities is unknown. Few studies on these children have been conducted. Determining the effects of computerized visual-motor skills training on the severity of symptoms in children with attention deficit/hyperactivity disorder was the purpose of the present investigation. Method: The present study was an experimental one using a pre-test, post-test, and control group design. Using cluster sampling, 30 male students with the highest scores on the Conners’ teacher rating scale (1969) and the clinically structured interview criteria were randomly assigned to the experimental and control groups. These students attended an elementary school in the city of Mashhad during the 2019–2020 academic year. The experimental group received the intervention over the course of nine 60-minute sessions, while the control group did not. The instruments included the Conners’ teacher rating scale (CTRS;1969), organized clinical interviews, and the computer game (Rayapouya). The data were examined in the SPSS 25 software environment, utilizing univariate and multivariate covariance analysis. Results: After controlling for pre-test scores, multivariate covariance analysis revealed a statistically significant difference between the mean post-test scores of the two experimental and control groups for the variable of symptoms of attention deficit/hyperactivity disorder (adjusted mean from 0.73 to 29.33) (P<0.01). Conclusion: Computerized visual-motor skills training (Rayapoya) is a promising learning technique that has been shown to alleviate symptoms of attention deficit/hyperactivity disorder. Therefore, it can be utilized as an alternative or supplement to the conventional treatments for this disorder.},  
Keywords = {Computerized training,
visual-motor skills,
attention deficit / hyperactivity disorder},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {1-14}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {اثربخشی آموزش رایانه ای مهارت های دیداری - حرکتی بر شدت نشانه های کودکان با اختلال نارسایی  توجه/ فزون کنشی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: مطالعات پیشین نشان داده ­اند که آموزش شناختی رایانه­ ای می­ تواند جهت بهبود نشانه ­های کودکان با اختلال نارسایی­ توجه/ فزون­ کنشی به کار رود، اما درباره تأثیر آموزش رایانه­ ای مهارت ­های دیداری- حرکتی در این کودکان، مطالعات اندکی انجام شده است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش رایانه­ ای مهارت­ های دیداری- حرکتی بر شدت نشانه ­های کودکان با اختلال نارسایی­ توجه/ فزون‌کنشی انجام شد. روش‌: پژوهش حاضر، آزمایشی با طرح پیش ­آزمون- پس ­آزمون با گروه گواه بود. با نمونه­ گیری خوشه­ ای، 30 دانش‌آموز پسر در سال تحصیلی 1399-1398 در مقطع ابتدایی شهر مشهد با بیشترین نمرات در مقیاس درجه ­بندی کانرز- فرم معلم (1969) و ملاک ­های مصاحبه ساختاریافته بالینی، به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند. گروه آزمایش، مداخله را در 9 جلسه 60 دقیقه­ ای دریافت کرد، ولی گروه گواه هیچ مداخله ­ای دریافت نکرد. ابزارهای استفاده شده، مقیاس درجه­ بندی کانرز فرم معلم (1969)، مصاحبه ساختاریافته بالینی، و بازی رایانه ­ای پژوهشگر­ساخته رایاپویا بود. داده ­ها به شیوه تحلیل کوواریانس تک ­متغیره و چندمتغیره در محیط نرم­افزار SPSS-25 تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش ­آزمون، تفاوت آماری معناداری بین میانگین نمرات پس­آزمون دو گروه آزمایش و گواه در متغیر نشانه­ های نارسایی­ توجه/ فزون ­کنشی وجود دارد (0/01>P). نتیجه‌گیری: آموزش رایانه­ ای مهارت­ های دیداری- حرکتی (رایاپویا)، یک روش یادگیری امیدوار­کننده است که باعث بهبود نشانه­ های نارسایی ­توجه/ فزون­ کنشی شده است. بنابراین می­ توان از آن به ­عنوان یک روش جایگزین یا مکمل برای مداخلات معمول این اختلال استفاده کرد.},
keywords_fa = {آموزش رایانه ای,
مهارت های دیداری - حرکتی,
اختلال نارسایی  توجه/ فزون کنشی},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.2},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1122-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1122-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Kazemi, Aida and Estaki, Mahnaz and Ghobaribonab, Mohammad Bagher and Moradisabzevar, Manouchehr},  
title = {Design and Validation of Children\'s Emotional Intelligence Assessment Questionnaire (Parent Form)}, 
abstract ={Background and Purpose: Since assessing emotional intelligence from childhood is important, this study aimed to develop and validate an emotional intelligence questionnaire for Iranian culture. Method: This is a descriptive and developmental study in which the questionnaire was designed with 68 items. The study population consisted of 618 mothers of children 6 to 9 years old in Tehran in the academic year 1400, that were selected from schools by means of accessible way. The content validity was determined by 10 college professors who were chosen in an accessible way. For construct validity, exploratory and confirmatory factor analysis were performed, and the internal consistency of the questionnaire was determined by calculating Cronbach's alpha coefficient. Results: Based on the analysis of the questionnaire, 9 items were omitted because their content validity ratio was less than 0.62 and content validity index was less than 0.79, final analysis was performed with 59 items. Based on the exploratory factor analysis, 7 factors were able to explain the variances, and after rotation with the varimax method, the total factors explained 62.516% of the variance. In the confirmatory factor analysis, the goodness-of-fit index reached 0.943, which was acceptable. The internal consistency of the questions was also 0.95. Conclusion: Based on the results of this study, it can be concluded that the present questionnaire is a valid instrument for assessing children from 6 to 9 years old.},  
Keywords = {Validation,
questionnaire design,
emotional intelligence,
children},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {15-29}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {طراحی و اعتباریابی پرسشنامه ارزیابی هوش هیجانی کودکان (فرم والد)},
abstract_fa ={زمینه و هدف: به دلیل اهمیت ارزیابی هوش هیجانی از سنین کودکی، هدف این پژوهش طراحی و اعتباریابی پرسشنامه هوش هیجانی مطابق با فرهنگ ایرانی بود. روش: طرح پژوهش توصیفی و از نوع توسعه‌ای است. در این راستا نسخه نخست پرسشنامه با 68 گویه طراحی شد. جامعه آماری پژوهش تمامی مادران دارای فرزند 6 تا 9 سال شهر تهران در سال تحصیلی1400 بودند. حجم نمونه شامل 618 مادر بود که به شیوه در دسترس از مدارس انتخاب شدند. تعیین روایی محتوایی پرسشنامه توسط 10 نفر از استادان دانشگاه و متخصصان انجام شد. برای روایی سازه از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و برای تعیین همسانی درونی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. یافته ها: براساس تجزیه و تحلیل پرسشنامه 9 گویه که نسبت روایی محتوایی آنها کمتر از 62/0 و شاخص روایی محتوایی آنها کمتر از 79/0 بودند، حذف شدند و نسخه نهایی پرسشنامه 59  گویه­ای اجرا شد. بر اساس تحلیل عاملی اکتشافی 7 عامل، قابلیت تبیین واریانس‌ها را داشتند و بعد از چرخش با روش واریمکس مجموع عامل‌ها 516/62 درصد از واریانس را تبیین کردند. در تحلیل عامل تأییدی شاخص نیکویی برازش به 943/0 و حد قابل قبول رسید. همچنین همسانی درونی سؤال‌ها 95/0 به دست آمد. نتیجه­ گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر می­توان نتیجه گرفت که پرسشنامه ساخته شده، ابزاری مناسب و معتبر برای ارزیابی کودکان 6 تا 9 سال است.},
keywords_fa = {اعتباریابی,
طراحی پرسشنامه,
هوش هیجانی,
کودکان},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.3},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1245-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1245-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Sadri, Shamin and Alizadeh, Hamid and Pezehsk, Shahla and Asgari, Mohamm},  
title = {Evaluation of the Effectiveness of Psychological Interventions on Callous-Unemotional Traits of Children with Conduct Problems: A Systematic Review}, 
abstract ={Background and Purpose: Children with conduct problems and callous-unemotional traits form a separate group who exhibit persistent, widespread, and more severe patterns of delinquent, antisocial, and aggressive behaviors and are generally assumed to be resistant to therapeutic interventions and improvement. Accordingly, this study seeks to answer these questions: 1- What interventions have been used for this group so far? 2- Have the interventions effectively reduced this group's problems? 3- What factors have influenced the effectiveness of the interventions? Methods: A systematic review was used in this research. Articles between 2000 and 2021 with the keywords Callous-unemotional traits, intervention, treatment, and therapy were reviewed in PubMed، ProQuest، ،PsycINFo sciencedirect، Google scholar & Springer databases. They were reviewed using the Prisma guidelines and 17 articles were selected according to the inclusion and exclusion criteria. Findings: The results of this study showed that the interventions that have been carried out so far for the group of children with conduct problems and callous-unemotional traits are in three categories: interventions based on behavioral approach, based on parent-child interaction therapy. And they are divided based on the training of individual, cognitive, and social skills. Ten studies have reported low effectiveness and seven studies have reported appropriate effectiveness. Among these, the interventions based on behavioral approaches were the least effective, the interventions based on parent-child interaction were the most effective, and skills training was effective only in combination with the parent education program. Conclusion: In general, the response to treatment of children with conduct problems and callous-unemotional traits compared to those without callous-unemotional traits was low, and among different interventions, behavioral interventions had a more insufficient improvement. Innovative programs focusing on the warm and emotional relationship between parent and child have responded well.},  
Keywords = {Keywords:
Callous-unemotional traits,
conduct problems,
intervention,
treatment},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {30-46}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {بررسی اثربخشی مداخله­ های روان شناختی بر تمایلات بی­رحمی – بی­ عاطفگی کودکان دارای مشکلات سلوک: مطالعه مروری نظام­ مند},
abstract_fa ={},
keywords_fa = {},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.4},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1281-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1281-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Hashemi, Zohreh and Shahjoee, Taghi},  
title = {Comparison of Oppositional Defiant Disorder, Self-Control and Attachment Styles in Children with Addicted and Non-Addicted Parent}, 
abstract ={Background and Purpose: The family is known as the foundation of the child's personality and subsequent behaviors. The aim of this study was to compare Oppositional defiant disorder, self-control, and attachment styles in children with and without addicted parents. Method: The method of this research is descriptive and causal-comparative. The statistical population of the study included children aged 7 to 12 years, with and without addicted parents in Tehran in 1398. The study sample consisted of 62 children (31 children with addicted parents and 31 children with non-addicted parents) who were selected using available sampling. The research instruments included the Pediatric Symptoms Questionnaire (Gadow and Sprafkin, 1984), the Self-Controlling Assessment Scale (Kendall and Wilcox, 1979), and the Attachment Questionnaire (Collins and Read, 1990). Data analysis was performed by SPSS software version 24 usinga a t-test for independent groups and multivariate analysis of variance. Results: The findings of this study showed that there is a significant difference between children with and without addicted parents in the variables of coping disorder, self-control, and attachment styles (safe, avoidant, and ambivalent) (p <0.05). Children with addicted parents scored high on confrontational disobedience disorder, avoidant and ambivalent attachment style, and low scores on self-control and secure attachment (p <0.05). Conclusion: Based on the findings of the study, it can be concluded that in children with addicted parents, confrontational disobedience disorders are high and have a lower style of insecure attachment and self-control. Therefore, it is necessary to pay more attention to the effects of parenting practices and its consequences.},  
Keywords = {Oppositional defiant disorder,
self-control,
attachment styles,
addiction},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {47-61}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {مقایسه میزان اختلال نافرمانی مقابله ای، خودمهارگری، و سبک های دلبستگی در کودکان با و بدون والد معتاد},
abstract_fa ={زمینه و هدف: خانواده به عنوان زیربنای شخصیت و رفتارهای بعدی کودک شناخته می­شود. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اختلال نافرمانی مقابله­ای، خودمهارگری، و سبک­های دلبستگی در کودکان با و بدون والد معتاد انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع علی- مقایسه­ای است. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان 7 تا 12 ساله، با و بدون والد معتاد شهر تهران در سال 1398 بود. نمونه مورد مطالعه شامل 62 کودک (31 کودک با والد معتاد و 31 کودک با والد غیرمعتاد) بود که با استفاده از نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه علایم مرضی کودکان (گادو و اسپیرافکین، 1984)، مقیاس ارزیابی خودمهارگری (کندال و ویلکاکس، 1979) و پرسشنامه دلبستگی (کولینز و رید، 1990) بود. تحلیل داده­ها با نسخه 24 نرم­افزار SPSS و با استفاده از روش آزمون t برای گروه­های مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیری انجام شد. یافته ­ها: یافته ­های به‌دست‌ آمده در این پژوهش نشان داد که بین کودکان با و بدون والد معتاد در متغیرهای اختلال نافرمانی مقابله­ای، خودمهارگری، و سبک­های دلبستگی (ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) تفاوت معنادار وجود دارد (0/05 < p) و کودکان با والد معتاد، نمرات بالایی در اختلال نافرمانی مقابله­ ای، سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا، و نمرات پایینی در خودمهارگری و دلبستگی ایمن به دست آوردند (0/05 < p). نتیجه گیری: بر اساس یافته ­های پژوهش می­توان نتیجه گرفت که در کودکان با والد معتاد، اختلال نافرمانی مقابله ­ای بالا بوده و از سبک دلبستگی ناایمن و خودمهارگری پایین­تری برخوردارند. بنابراین ضروری است توجه بیشتری نسبت به اثرات شیوه ­های تربیتی و فرزندپروری و پیامدهای آن شود.},
keywords_fa = {اختلال نافرمانی مقابله ای,
خودمهارگری,
سبک های دلبستگی,
اعتیاد},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.5},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1213-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1213-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Babosalam, Safoura and Ghazanfari, Ahmad and Ahmadi, Rez},  
title = {Modeling Academic Engagement Based on Academic Identity with the Mediating Role of Academic Wellbeing of Students}, 
abstract ={Background and Purpose: The health and psycho-social and academic vitality of students have a great impact on their future progress. Therefore, the present research was conducted with the aim of modeling academic engagement based on academic identity with the mediating role of academic wellbeing of students. Method: In terms of purpose, the present study is applied, and in terms of the method of data collection, it is a structural equation correlation. The population consisted of all female students enrolled in the second year of high school in the city of Isfahan during the 2014-2015 academic year. From this population, 501 individuals were selected using the staged cluster sampling method. The scale of School Engagement (Wang et al., 2011), the Educational Identity Questionnaire (Was and Isaacson, 2008), and the Academic Well-Being Questionnaire were used to collect data (Tuominen-Soini et al., 2012). The research data were analyzed using structural equation modeling method and by using SPSS26 and AMOS24 software. Results: The results demonstrated that the proposed model fits the data well. According to the findings, successful and early academic identity were positive predictors of interest in school, whereas late and confused academic identity were negative predictors (P<0.01). Additionally, academic well-being had a significant and positive relationship with school engagement (p<0.01). The mediating role of academic well-being in the relationship between academic identity and interest in school was also confirmed (P<0.01). Conclusion: Based on the findings of this study, it can be concluded that academic well-being mediates the relationship between school engagement and academic identity among second-year high school students, and that by enhancing identity styles, it was possible to increase their interest in school. Increasing academic well-being, on the other hand, can result in a strengthening of this relationship.},  
Keywords = {Academic engagement,
academic identity,
academic well-being},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {62-77}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {مدل یابی اشتیاق تحصیلی بر اساس هویت تحصیلی با میانجی‌گری بهزیستی تحصیلی دانش آموزان},
abstract_fa ={زمینه و هدف: سلامت و سرزندگی روانی- اجتماعی و تحصیلی دانش ­آموزان، تأثیر زیادی در پیشرفت­ های آتی آنان دارند. بدین جهت پژوهش حاضر با هدف مدل­یابی اشتیاق تحصیلی بر اساس هویت تحصیلی و با میانجی­ گری بهزیستی تحصیلی دانش ­آموزان انجام شد. روش: مطالعه حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ­ها، همبستگی از نوع معادلات ساختاری است. جامعه مورد نظر شامل تمامی دانش­ آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی 1401-1400 بود که از بین آنها با روش نمونه­گیری خوشه­ ای مرحله­ ای تعداد 501 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ ها شامل پرسشنامه اشتیاق به مدرسه (وانگ و همکاران، 2011)، پرسشنامه هویت تحصیلی (واز و ایزاکسون، 2008) و پرسشنامه بهزیستی تحصیلی (تومینن- سوینی و همکاران، 2012) بود. تحلیل داده­ های پژوهش با ر روش­ الگویابی معادلات ساختاری و با به­ کارگیری نرم­ افزارهای SPSS26 و AMOS24 انجام شد. یافته­ ها: نتایج نشان دادند که الگوی پیشنهادی از برازش مطلوبی با داده­ها برخوردار است. بر اساس نتایج، هویت تحصیلی موفق و زودرس پیش­بین­های مثبت و هویت تحصیلی دیررس و سردرگم، پیش­ بین­ های منفی اشتیاق تحصیلی بودند (0/01>P). همچنین بهزیستی تحصیلی نیز با اشتیاق تحصیلی رابطه مثبت و معناداری داشت (0/01>P). نقش واسطه ­ای بهزیستی تحصیلی نیز در رابطه بین اشتیاق و هویت تحصیلی مورد تأیید قرار گرفت (0/01>P). نتیجه­ گیری: بر اساس نتایج به دست آمده در این مطالعه می ­توان گفت که متغیر بهزیستی تحصیلی در رابطه بین اشتیاق تحصیلی و هویت تحصیلی در دانش­ آموزان مقطع دوم متوسطه نقش میانجی­گرانه به عهده دارد و با بهبود سبک ­های هویتی می­توان به افزایش اشتیاق تحصیلی آنان کمک کرد. از سویی افزایش بهزیستی تحصیلی می­تواند به تقویت این رابطه منجر شود.},
keywords_fa = {اشتیاق تحصیلی,
هویت تحصیلی,
بهزیستی تحصیلی},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.6},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1284-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1284-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {SafariVesal, Morvarid and Nazari, Mohammad Ali and BafandehQaramaleki, Hass},  
title = {The Effectiveness of Cognitive Rehabilitation in Improving Working Memory, Visual Processing, and Spatial Perception in Children with Math Learning Disorders}, 
abstract ={Background and Purpose: Cognitive rehabilitation consists of a set of targeted programs to remediate or improve cognitive functions. Cognitive skills are considered the main predictors of mathematical ability and related deficits are associated with mathematical disorders. The present study sought to investigate the effectiveness of cognitive rehabilitation in improving working memory performance, visual processing, and spatial perception in children with mathematical learning disorders. Method: This research utilized a semi-experimental approach with a pre-test-post-test design. The population of the study consisted of students with math problems in Tehran province. 30 participants were selected by purposive sampling and randomly assigned into two experimental (n=15) and control groups (n=15). KeyMath diagnostic test (Connelly, 1988) was used to evaluate their mathematical learning disorder. A researcher-made device called Morva was used for the intervention program. The experimental group participated in eight intervention sessions of 50 to 60 minutes for four weeks. However, the control group did not receive any intervention. The children’s’ performance before and after the intervention was evaluated by the Children’s fourth Wechsler test (Wechsler, 2003). Analysis of covariance for the data was conducted in SPSS 22 software. Results: The findings revealed a significant difference between the two groups (P<0.001). Therefore, our results suggest that the cognitive intervention had a significant effect on working memory performance, visual perception, and spatial perception. Conclusion: These results reveal that cognitive interventions might have been effective on the mathematical competency of children with math learning disorders.},  
Keywords = {Learning disorder,
visual perception,
working memory,
spatial perception,
math problems},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {78-92}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {اثربخشی توانبخشی شناختی در بهبود حافظه فعال، پردازش دیداری، و درک فضایی کودکان  با اختلال یادگیری ریاضی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: توانبخشی شناختی متشکل از مجموعه برنامه­هایی هدفمند است که به منظور ترمیم یا ارتقای کارکرد­های شناختی احرا می­شوند. از آنجا که مهارت­ های شناختی پیش‌بینی­ کننده اصلی توانایی ریاضی در نظر گرفته شده است و نارسایی در این مهارت ها با اختلال ریاضی ارتباط دارد، پژوهش حاضر با هدف اثربخشی توانبخشی شناختی در بهبود عملکرد حافظه فعال، پردازش دیداری، و درک فضایی کودکان با اختلال یادگیری ریاضی انجام شد. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات از نوع شبه­ آزمایشی با طرح پیش ­آزمون- پس ­آزمون با گروه گواه بود. از جامعۀ آماری دانش ­آموزان دارای اختلال یادگیری ریاضی شهر تهران، ۳۰ نفر گروه نمونه با روش نمونه­ گیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جایدهی شدند. به منظور تشخیص اختلال ریاضی از آزمون تشخیصی کی- مت (کانلی، 1988) استفاده شد. گروه آزمایش طی 8 جلسه 50 تا 60 دقیقه ­ای به مدت چهار هفته در برنامه مداخله‌­ای با وسیله محقق­ساخته به نام مروا شرکت کردند، ولی گروه گواه هیچ مداخله­ ای را دریافت نکردند. عملکرد کودکان در پیش و پس از ارائه­ مداخله، به وسیله مجموعه‌­ آزمون وکسلر چهار کودکان (وکسلر، 2003) مورد ارزیابی قرار گرفت. داده­ها با روش تحلیل کوواریانس در محیط نرم ­افزار spss 22 تحلیل شدند. یافته ­ها: یافته­ ها نشان داد که بین گروه­ آزمایش و گواه تفاوت معنا­داری در عملکرد حافظه فعال، پردازش دیداری، و ادراک روابط فضایی وجود دارد (0/001 > P). نتیجه­ گیری: بر اساس نتایج می­توان نتیجه گرفت که برنامه توانبخشی شناختی با تأثیر بر حافظه فعال، پردازش دیداری و درک فضایی توانسته است باعث بهبود در عملکرد کودکان دارای اختلال یادگیری ریاضی شود.},
keywords_fa = {اختلال یادگیری,
پردازش دیداری,
حافظه فعال,
درک فضایی,
مشکلات ریاضی},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.8},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1258-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1258-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {SaidaeiGol-Sefidi, Zahra and PoorseyedAghaei, Zahra Sadat},  
title = {The Effect of Solution-focused Therapy on Interpersonal Emotion Regulation and Self-control of Elementary School Students}, 
abstract ={Background and Purpose: As future nation-builders and human resources, it is vital to pay close attention to the mental and physical health of students, especially elementary school students. Therefore, the purpose of the present study was to investigate the effect of solution-focused therapy on second-year elementary school students' interpersonal emotion regulation and self-control. Method: In terms of methodology, the current study was quasi-experimental with a pre-test and post-test design and a control group. All second-year elementary school students in the city of Fouladshahr comprised the statistical population for this study. Using the available method, 30 participants were randomly selected and divided into two groups of 15 individuals. The experimental group received eight sessions of the solution-focused treatment protocol, whereas the control group received no intervention. This study utilized the self-control questionnaire (Schneider, 2005) and the interpersonal emotion regulation questionnaire (Hoffman et al., 2016) to collect data. At the end, data analysis was done using one-way univariate covariance analysis by spss26 software. Results: The post-test variables of self-control, interpersonal emotion regulation and components of positive emotion, positive attention to the emotions of others, emotional relaxation, and social emotional awareness differed significantly between the experimental group and the control group (P<0.05). Therefore, it can be stated that there is a statistically significant difference between the effectiveness of solution-focused treatment and interpersonal emotion regulation (P<0.05). Conclusion: Based on the findings, the solution-focused treatment method utilizes children's own reserves and abilities in the process of changing communication patterns, and this created an image of hope in the clients; consequently, the solution-focused therapy strengthens the clients' sense of self-control, relationship management, and emotional control.},  
Keywords = {Solution-focused therapy,
interpersonal emotion regulation,
self-control},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {93-105}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {تأثیر درمان راه حل محور بر تنظیم عاطفی بین فردی و خودمهارگری دانش آموزان ابتدایی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: توجه به سلامت روانی و جسمی دانش ­آموزان به‌خصوص دانش ­آموزان دوره ابتدایی به‌عنوان آینده ­سازان و نیروی انسانی فردای کشور از اهمیت بسیاری برخوردار است. از این رو پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان راه­حل­محور بر تنظیم عاطفی بین­ فردی و خودمهارگری دانش­آموزان دوره دوم ابتدایی انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، شبه­ آزمایشی با طرح پیش ­آزمون- پس­ آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش­ آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان فولادشهر بود که به روش در دسترس 30 نفر انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه 15 نفرِ آزمایش و گواه جایدهی شدند. شرکت­کنندگان گروه آزمایش 8 جلسه پروتکل درمان راه ­حل­ محور را دریافت کردند، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ­ای دریافت نکردند. ابزار جمع ­آوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه ­های خودمهارگری (اشنایدر، 2005) و پرسشنامه تنظیم عاطفی بین­ فردی (هافمن و همکاران، 2016) بود. در پایان تحلیل داده ­ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک ­متغیری یک ­راهه توسط نرم­افزار spss26 انجام شد. یافته­ ها: نتایج نشان دادند که تفاوت گروه آزمایش و گواه در مرحله پس­ آزمون در متغیرهای خودمهارگری، تنظیم عاطفی بین­ فردی و مؤلفه­ های عاطفه مثبت، توجه مثبت به عواطف دیگران، آرامش ­دهی عاطفی، و توجه به عواطف اجتماعی معنادار است (0/05P<)؛ بنابراین می­ توان گفت تفاوت معناداری بین اثربخشی درمان راه­ حل­ محور در متغیرهای خودمهارگری و تنظیم عاطفی بین­ فردی وجود دارد (0/05P<). نتیجه­ گیری: بر اساس یافته­ های به دست ­آمده، روش درمان راه­ حل ­محور از اندوخته ­ها و توانایی­ های کودکان در فرایند تغییر الگوهای ارتباطی استفاده می­ کند که تصویری از امید را در مراجعان ایجاد کرد؛ در نتیجه درمان راه ­حل ­محور، حس خودمهارگری و مدیریت روابط و مهارگری عواطف را در مراجعان تقویت می ­کند.},
keywords_fa = {درمان راه‌حل‌محور,
تنظیم عاطفی بین‌فردی, 
خودمهارگری},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.9},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1278-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1278-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Kamkar, Peyman and Dortaj, Fariborz and Saedipour, Esmaeil and Delavar, Ali and Borjali, Ahm},  
title = {The Effectiveness of Successful Intelligence Components Education on Increasing Visual-Spatial Ability and Information Processing Speed of Male Students}, 
abstract ={Background and Purpose: Improving cognitive abilities is one of the important goals for many educational systems. In this regard, successful intelligence theory has a variety of educational implications for enhancing cognitive abilities. Due to the limited number of studies conducted on the effectiveness of educating the components of successful intelligence on increasing basic cognitive abilities, Therefore, the aim of this study was to investigate the effectiveness of successful intelligence components education on increasing visual-spatial ability and Information processing speed of students. Methods: The present study was quasi-experimental with a pretest-posttest control group design. The statistical population included all male seventh-grade students in Holeilan city in the academic year of 2019-2020. The study sample included 30 students from the mentioned population who were selected by available sampling and, then, were randomly placed into two experimental (15 students) and control groups (15 students). After the pre-test, the students of the experimental group were taught the components of successful intelligence in 30 sessions of 60 minutes, while the control group received the usual education of their schools. In the end, the post-test was done for both groups. The Wechsler scale for children (WISC-V) was used to collect data. Analysis of covariance was used to analyze the data. For this purpose, version 24 of SPSS software was used. Results: The results of the covariance analysis showed that the educational intervention significantly increased the score of visual-spatial ability and information processing speed in the students of the experimental group (P< 0.001). Conclusion: Educating the components of successful intelligence by increasing the scores of visual-spatial ability and speed of information processing, will improve the basic cognitive abilities of students.},  
Keywords = {Components of intelligence,
successful intelligence,
visual-spatial ability,
information processin speed,
students},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {106-120}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {اثربخشی آموزش مؤلفه های هوش موفق بر افزایش توانایی بصری - فضایی و سرعت پردازش اطلاعات دانش آموزان پسر},
abstract_fa ={زمینه و هدف: ارتقای توانایی­ های شناختی از جمله اهداف مهم برای بسیاری از نظام­ های آموزشی است. در این زمینه نظریه هوش موفق کاربردهای آموزشی مختلفی را برای ارتقای توانایی­های شناختی دارد. با توجه‌ به محدود بودن مطالعات انجام شده درباره اثربخشی آموزش مؤلفه­های هوش موفق بر افزایش توانایی­های شناختی پایه، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مؤلفه­ های هوش موفق بر افزایش توانایی بصری - فضایی و سرعت پردازش اطلاعات دانش­آموزان انجام شد. روش: پژوهش حاضر شبه­ آزمایشی از نوع طرح پیش ­آزمون - پس ­آزمون و گروه گواه است. جامعه آماری شامل تمامی دانش­آموزان پسر پایه هفتم شهرستان هلیلان در سال تحصیلی 99-1398 بود. نمونه شامل 30 نفر از دانش‌آموزان جامعه ذکر شده بودند که ابتدا از طریق روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و سپس به‌صورت تصادفی در گروه­های آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جایدهی شدند. پس از اجرای پیش‌آزمون، دانش‌آموزان گروه آزمایش در 30 جلسه 60 دقیقه­ای تحت آموزش مؤلفه­ های هوش موفق قرار گرفتند و افراد گروه گواه آموزش‌های معمول مدارس خود را دریافت کردند. در پایان از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. برای گردآوری داده­ها از مقیاس هوش وکسلر (نسخه پنجم) استفاده شد. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفت. برای این منظور از نسخه 24 نرم­افزار SPSS استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که مداخله آموزشی باعث افزایش معنادار نمره متغیرهای توانایی بصری - فضایی و سرعت پردازش اطلاعات در دانش­ آموزان گروه آزمایش شده است (001/0p<). نتیجه‌گیری: آموزش مؤلفه‌های هوش موفق با تأثیر بر افزایش نمرات توانایی بصری – فضایی و سرعت پردازش اطلاعات، موجب ارتقای توانایی­ های شناختی پایه دانش آموزان می­شود.},
keywords_fa = {مؤلفه های هوش,
هوش موفق,
توانایی بصری - فضایی,
سرعت پردازش اطلاعات, 
دانش‌آموزان},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.10},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1100-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1100-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {MohammadiHosseiniAsl, Faezeh and SakenAzari, Rana and Abdoltajedini, Parviz and Aghdasi, Ali Naghi},  
title = {The Role of Attachment Styles, Cognitive Emotion Regulation and Subjective Vitality in Predicting High-Risk Behaviors of Female Adolescents}, 
abstract ={Background and Purpose: It is important to identify factors that can reduce or prevent the risk taking of female adolescents; Therefore, the aim of this study was to determine the role of attachment styles, cognitive regulation of emotion and subjective vitality in predicting high-risk behaviors in female adolescents. Method: The statistical population of this descriptive-correlational study included all female students of the second year of high school in Tabriz in the academic year 2018-2019, from which 282 people were selected using multi-stage cluster sampling. Data were collected through Adult Attachment Inventory (Besharat, 2005), Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (Garnefski et al, 2001), Subjective Vitality Scale (Ryan & Frederick, 1997) and Iranian Adolescents Risk-Taking Scale (Zadeh Mohammadi et al, 2011). Data were analyzed using inferential statistics method (Pearson correlation coefficient and stepwise regression analysis) in SPSS. 23 software. Results: High-risk behaviors have a positive and significant relationship with avoidant attachment styles (p = 0.002, r = 0.184) and ambivalent (p = 0.001, r = 0.201) and a negative and significant relationship with subjective vitality also subjective vitality (p = 0.001, β = -0/313) and ambivalent attachment style (p = 0.011, β = 0.147) have the ability to explain changes in high-risk behaviors. Conclusion: Given that subjective vitality and ambivalent attachment style have the ability to explain changes in high-risk behaviors; therefore, intervention programs are suggested to improve subjective vitality and security of attachment to prevent the occurrence of risky behaviors in female adolescents.},  
Keywords = {Attachment,
emotion regulation,
cognition,
subjective vitality,
risk-taking},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {121-135}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {نقش سبک‌های دلبستگی، تنظیم شناختی هیجان، و نشاط ذهنی در پیش بینی رفتارهای پرخطر نوجوانان دختر},
abstract_fa ={زمینه و هدف: شناسایی عواملی که بتواند میزان خطرپذیری نوجوانان دختر را کاهش دهد یا از بروز آن پیشگیری کند، بسیار ضروری است؛ بنابراین، این پژوهش با هدف تعیین نقش سبک‌های دلبستگی، تنظیم‌ شناختی هیجان، و نشاط ذهنی در پیش‍بینی رفتارهای پرخطر در نوجوانان دختر انجام شد. روش‌: جامعه آماری این پژوهش توصیفی-همبستگی شامل تمامی دانش‍آموزان دختر دوره دوم متوسطه مدارس دولتی شهر تبریز در سال تحصیلی 98-1397 بود که از این میان تعداد 282 نفر با استفاده از روش نمونه‍گیری خوشه‍ای چندمرحله‍ای انتخاب شدند. داده­های مورد نیاز به وسیله پرسش‌نامه‍های دلبستگی بزرگسال (بشارت، 1384)، تنظیم ‌شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، 2001)، نشاط ذهنی (رایان و فردریک، 1997) و خطرپذیری نوجوانان ایرانی (زاده محمدی و همکاران، 1390) گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از روش­های آماری توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام) در نرم‌افزارPSS.23  تحلیل شدند. یافته‍ها: رفتارهای پرخطر با سبک‍های دلبستگی اجتنابی (002/0p=، 184/0 r=) و دوسوگرا (001/0p=، 201/0 r=) رابطه مثبت و معنا‍دار و با نشاط ذهنی رابطه منفی و معنا‍داری دارند و نشاط ذهنی (001/0p=، 313/0- β=) و سبک دلبستگی دوسوگرا (011/0p=، 147/0 β=) توانایی تبیین تغییرات رفتارهای پرخطر را دارند. نتیجه‍‌گیری: با توجه به اینکه نشاط ذهنی و سبک دلبستگی دوسوگرا توانایی تببین تغییرات رفتارهای پرخطر را دارند؛ بنابراین ارائه برنامه‌های مداخله‌‌ای به منظور ارتقاء نشاط ذهنی و ایمنی دلبستگی برای پیشگیری از رفتارهای پرخطر در نوجوانان دختر پیشنهاد می‍شود.},
keywords_fa = {دلبستگی,
تنظیم هیجان,
شناخت,
نشاط ذهنی,
خطرپذیری},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.11},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1104-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1104-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {MohammadzadehEmamverdikhan, Zahra and FarokhbakhtFoumani, Alireza and SaberiHaqayeq, Rahmatali},  
title = {Factors Affecting Parents\' Permission to Accept the Marketing of Companies Providing Services (Kindergartens) with an Emphasis on the Role of Privacy in Children\'s Mental Health}, 
abstract ={Background and Purpose: The most important decision-making factor for parents in choosing the best center for the initial education of children, which has a significant impact on their mental health when they enter society, is reaching parents and establishing interactive communication, providing explanations and services of kindergartens. The current research was carried out with the aim of knowing the set of effective factors in allowing parents to communicate with kindergartens (companies providing services), emphasizing the role of privacy for parents and children. Method: This research was conducted in 2 qualitative phases. First: A Meta-synthesis with a review of over 150 domestic and foreign articles, Second: Content analysis with semi-structured interviews with 25 professors, managers, and special customers of kindergartens in Guilan province. In phase 2, coding was done and the model obtained from phase 1 was analyzed using the fuzzy-Delphi method. The Kappa kohen coefficient was calculated to measure the reliability. Results: The indices of the model obtained from the Meta-synthesis phase of "Privacy concern", "Disposition toward privacy" and "Permission" together with a weight of 0.065 had the highest weight and the second rank was the index of "culture" with 0.062. In phase two, from the point of view of social presence managers and experts, "App permission concerns", "Previous online experience" and "Costs (intrusiveness)" were below average and should be removed from the resulting model. According to the Kappa-Cohen coefficient (0.795) and its significance level, according to research experts, the test has acceptable reliability in the fuzzy part. Also, in this phase, based on the opinion of experts, "Culture" was considered as an effective factor in the model. Conclusion: After measuring the model obtained from the (Meta-synthesis phase (by experts and removing 4 rejected factors, the final model was obtained, and its quantitative test was suggested in future research. The implications of the current research and the role of privacy in the child's mental health were also discussed in the article.},  
Keywords = {Permission marketing,
privacy concern,
service companies,
kindergarten,
mental health},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {136-152}, 
publisher = {Abbas Ali Hossein Khanzadeh},
title_fa = {عوامل مؤثر بر اجازه‌ والدین در پذیرش بازاریابی شرکت‌های ارائه‌دهنده‌ خدمات (مهدهای کودک) با تأکید بر نقش حریم‌ خصوصی در سلامت ‌روان‌ کودکان},
abstract_fa ={زمینه و هدف: دستیابی به والدین، برقراری ارتباطات تعاملی و ارائه توضیحات و خدمات مهدهای کودک، مهم‌ترین عامل تصمیم‌گیری والدین در انتخاب بهترین مرکز جهت شروع تربیت کودکان بوده که در سلامت روان آنان در بدو ورود به جامعه تأثیر فراوانی دارد. پژوهش حاضر با هدف شناخت مجموعه عوامل مؤثر در اجازه والدین در برقراری ارتباط مهدهای کودک (شرکت‌های ‌ارائه‌دهنده‌ خدمات) با آنان با تأکید بر نقش حریم‌ خصوصی والدین و کودکان اجرا شد. روش: این پژوهش در دو مرحله کیفی اجرا شد: مرحله ۱: فراترکیب (متاسنتز) با بررسی بالغ ‌بر150 مقاله داخلی و خارجی، مرحله ۲: تحلیل محتوا با مصاحبه‌های نیمه­ ساختاریافته با 25 تن از استادان، مدیران، و مشتریان (والدین) خاص مهدهای کودک استان‌ گیلان. در مرحله ۲ کدگذاری انجام و از روش دلفی فازی مدل حاصل از مرحله ۱ مورد واکاوی قرار گرفت. سنجش پایایی با ضریب کاپا-کوهن انجام‌‌ شد. یافته‌ها: شاخص‌های مدل حاصله از مرحله فراترکیب «نگرانی درباره حریم خصوصی»، «تمایل به حریم خصوصی» و «اجازه» به طور مشترک هر 3 با وزن 0/065 بیشترین وزن را داشته و در رتبه 2 شاخص «فرهنگ» 0/062 بود. در مرحله ۲ از دیدگاه مدیران و صاحب‌نظران «حضور اجتماعی»، «نگرانی‌های مربوط به مجوز برنامه»، «تجربه آنلاین قبلی» و «هزینه‌ها (مداخله‌گری)» پایین‌تر از حد میانگین بوده و می‌بایست از مدل حاصله از مرحله ‌‌فراترکیب حذف ‌‌می‌شدند. با توجه به ضریب کاپا-کوهن (0/795) و سطح‌ معناداری آن، از نظر خبرگان پژوهش، آزمون دارای پایایی قابل ‌قبول در بخش فازی بوده است. در این فاز بر اساس نظر خبرگان، «فرهنگ» به‌عنوان یک عامل مؤثر در مدل لحاظ شد. نتیجه‌گیری: در مرحله 2 بعد از سنجش مدل (حاصله از مرحله فراترکیب) توسط خبرگان و حذف 4 عامل رد شده از نظر آنان، مدل نهایی حاصل شد که آزمون کمّی آن در پژوهش­های آتی پیشنهاد شد. استلزامات پژوهش حاضر و نقش حریم خصوصی در سلامت روان کودک نیز مقاله مورد بحث قرار گرفت.},
keywords_fa = {بازاریابی اجازه ای,
حریم ‌خصوصی,
شرکت‌های ‌‌خدماتی,
مهدهای ‌‌کودک,
سلامت روان},

doi = {10.52547/jcmh.9.3.7},
url = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1296-en.html},  
eprint = {http://childmentalhealth.ir/article-1-1296-en.pdf},  
journal = {Quarterly Journal of Child Mental Health},  
issn = {2423-3552}, 
eissn = {2476-5740}, 
year = {2022}  
}