[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 6، شماره 4 - ( دوره ششم شماره چهارم زمستان 1398 - 1398 ) ::
جلد 6 شماره 4 صفحات 1-10 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه تأثیر دو روش تمرین در آب و مکمل یاری ویتامین D بر رفتارهای کلیشه ای و شاخص توده بدن در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم
سلیمان انصاری کلاچاهی، زهرا حجتی ذی دشتی، علیرضا علمیه، الهام بیدآبادی
چکیده:   (1078 مشاهده)
زمینه و هدف: اختلال طیف اوتیسم، یک اختلال عصبی ­تحولی است که در سال­ های اولیه کودکی ظاهر می­شود و درمان قطعی برای آن وجود ندارد. روش­ های مختلفی برای آموزش و توانبخشی این اختلال وجود دارد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر تمرین در آب، مکمل­ یاری ویتامین D، و ترکیب تمرین در آب+مکمل ­یاری بر رفتارهای کلیشه­ ای و شاخص توده بدن در پسران مبتلا به اختلال طیف اوتیسم انجام شد.
روش: پژوهش آزمایشی حاضر با استفاده از طرح پیش ­آزمون-پس­ آزمون با گروه ­های تصادفی انجام شد. بدین ترتیب 40 کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با میانگین سنی 14/2 ± 9/10 سال از مؤسسه خیریه انجمن اوتیسم گیلان در سال 1397به روش نمونه­ گیری در دسترس، انتخاب شده و به­ تصادف در چهار گروه تمرین در آب (10 نفر)، مکمل­یاری ویتامین D (10 نفر)، ترکیب تمرین+مکمل (10 نفر)، و گواه (10 نفر) جایدهی شدند. قد، وزن، و شاخص توده بدن کودکان در ابتدا و در پایان پژوهش، اندازه ­گیری شد. گروه ­های آزمایشی تمرین در آب و تمرین+مکمل به مدت 10 هفته، هفته ­ای 2 جلسه 60 دقیقه­ای به اجرای برنامه تمرین در آب پرداختند. همچنین گروه ­های مکمل­ یاری و تمرین+مکمل به مدت 10 هفته، هفته ­ای یک ­بار قرص ویتامین D با دوز 50000 IU مصرف کردند. والدین کودکان مورد مطالعه، قبل از شروع آزمایش و پس از پایان 10 هفته مداخله، خرده ­مقیاس رفتارهای کلیشه ­ای مربوط به ویرایش دوم مقیاس درجه ­بندی اوتیسم گیلیام (گارز-2) را تکمیل کردند. در پایان برای تحلیل داده ­ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد.
یافته ­ها: نتایج تحلیل داده ­ها نشان داد که هر سه روش تمرین در آب، مکمل ­یاری ویتامین D، و ترکیب تمرین+مکمل، تأثیر معنی ­داری بر نمره خرده­ مقیاس رفتارهای کلیشه ­ای و شاخص توده بدن در کودکان اوتیسم داشت (0/05>p)، اما روش تمرین+مکمل، اثر بیشتری نسبت به دو روش دیگر نشان داد.
نتیجه­ گیری: براساس نتایج پژوهش حاضر می ­توان نتیجه گرفت که شنا می­ تواند درون­داد حسی ثابتی فراهم کند و سطح فعالیت جسمانی کودکان با اختلال طیف اوتیسم را بدون تحمل وزن، افزایش ­دهد. همچنین، با توجه به کمبود قابل­ توجه ویتامین D در این کودکان، مکمل ­یاری ویتامین D می­ تواند موجب بهبود شاخص توده بدن و کاهش شدت علائم اختلال شود.
 
واژه‌های کلیدی: اختلال طیف اوتیسم، رفتار کلیشه ای، تمرین در آب، مکمل یاری ویتامین D
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۸/۱۳ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۱۷ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۱/۳۰
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ansari Kolachahi S, Hojjati Zidashti Z, Elmieh A, Bidabadi E. Comparison of the Effect of Two Methods of Aquatic Exercise and Vitamin D Supplementation on Stereotypic Behaviors and BMI in Children with Autism Spectrum Disorder. jcmh. 2020; 6 (4) :1-10
URL: http://childmentalhealth.ir/article-1-688-fa.html

انصاری کلاچاهی سلیمان، حجتی ذی دشتی زهرا، علمیه علیرضا، بیدآبادی الهام. مقایسه تأثیر دو روش تمرین در آب و مکمل یاری ویتامین D بر رفتارهای کلیشه ای و شاخص توده بدن در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم. فصلنامه سلامت روان کودک. 1398; 6 (4) :1-10

URL: http://childmentalhealth.ir/article-1-688-fa.html



دوره 6، شماره 4 - ( دوره ششم شماره چهارم زمستان 1398 - 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه سلامت روان کودک Quarterly Journal of Child Mental Health
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4075