1- گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران 2- گروه روان شناسی بالینی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران 3- گروه روان شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
چکیده: (3 مشاهده)
زمینه و هدف: کشف و شناخت مؤلفههای مؤثر جهت پیشگیری سیر رفتارهای پرخطر و تداوم آن مورد توجه بسیاری از پژوهشگران و روانشناسان و فعالان عرصههای اجتماعی و تربیتی است، زیرا که عدم پیشگیری و شناخت مؤلفههای آن میتواند در آینده افراد بسیاری را به دام رفتارهای پرخطر بیاندازد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمانهای ذهنیسازی، مثبتنگر، و حل مسئله بینفردی بر تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان در معرض خطر اضطراب بود. روش: روش انجام پژوهش، شبهتجربی از طرح پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری دوماهه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام نوجوانان در معرض خطر اضطراب مراجعهکننده به مراکز مشاوره و رواندرمانی در شهر کرمانشاه در سال 1403 بودند و نمونههای پژوهش شامل 80 نفر از داوطلبین واجد شرایط (با توجه به ملاکهای ورود و خروج) از جامعه آماری بیان شده (60 نفر در سه گروه برای شرکت در جلسات درمانی، 20 نفر گروه گواه) بودند. ابزار گردآوری دادهها شامل نسخه اعتباریابی شده پرسشنامههای اضطراب بک (1988) و تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (2006) در ایران بود که در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون، و پیگیری روی سه گروه آزمایش و یک گروه گواه اجرا شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها، از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با استفاده از SPSS-26 استفاده شد. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از این بود که بین درمان ذهنیسازی، درمان مثبتنگر، و درمان حل مسئله بینفردی در متغیر تنظیم شناختی هیجان نوجوانان در معرض خطر تفاوت معناداری مشاهده شد (001/0=P، 860/11=F). نتایج آزمون بنفرنی برای مقایسه جفتی میانگین بین گروهها حاکی از این بود که میانگین نمرات خردهمقیاس راهبردهای سازشیافته بین هر سه گروه درمانی ذهنیسازی، درمان مثبتنگر، و درمان حل مسئله بینفردی تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0P>). نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش میتوان گفت که نتایج حاکی است که هر سه مداخله به کار گرفته شده در این پژوهش میتواند تنظیم شناختی هیجان نوجوانان در معرض خطر اضطراب و تحریکپذیری آنان را بهبود بخشد. توجه بیشتر به انجام این آموزشها بر اساس این مداخلات بر روی نوجوانان، پیشنهاد میشود.
Rasoulitabar M, Kakabraee K, Afsharinia K. Comparing the effectiveness of mentalization, positive thinking, and interpersonal problem-solving therapies on cognitive emotion regulation in adolescents at risk of anxiety. J Child Ment Health 2026; 13 (1) : 7 URL: http://childmentalhealth.ir/article-1-1557-fa.html
رسولی تبار محمدرضا، کاکابرایی کیوان، افشارنیا کریم. مقایسه اثربخشی درمانهای ذهنیسازی، مثبتنگر، و حل مسئله بینفردی بر تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان در معرض خطر اضطراب. فصلنامه سلامت روان کودک. 1405; 13 (1) :130-150
