1- دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 2- گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 3- دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه تبریز، ایران
چکیده: (280 مشاهده)
زمینه و هدف: اعتیاد اینترنتی یکی از مشکلات شایع رفتاری در نوجوانان است و بهرهگیری از مداخلات نوآورانه میتواند در کاهش پیامدهای آن مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی هنردرمانی دیجیتال بر تنظیم هیجان و شفقت به خود در نوجوانان مبتلا به اعتیاد اینترنتی انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع شبهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با یک گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان ناحیه یک شهر رشت در سال تحصیلی 1405-1404 بود. تعداد 30 دانشآموز به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه(15 نفر در هر گروه) جایدهی شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 45 دقیقهای هنردرمانی دیجیتال دریافت کرد و گروه گواه مداخلهای نداشت. ابزارها شامل پرسشنامه اعتیاد اینترنتی (کیمبرلی یانگ،1998) و پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان (گرتز و رومر، 2004) و پرسشنامه شفقت خود (نف و همکاران،2003) بود. دادهها با تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزار SPSS20 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که هنردرمانی دیجیتال اثر معناداری بر تنظیم هیجان(001/0>P، 35/32F=)و شفقت به خود (001/0>P، 80/11F=) دارد. در بخش تنظیم هیجان، مداخله منجر به کاهش معنادار در عدم پذیرش پاسخهای هیجانی، دشواری در انجام رفتار هدفمند، دشواری در مهار تکانه، فقدان آگاهی هیجانی ومحدودیت در راهبردهای تنظیم هیجان شد(01/0>P). اما در فقدان شفافیت هیجانی تفاوت معنادارزمینه و هدف: اعتیاد اینترنتی یکی از مشکلات شایع رفتاری در نوجوانان است و بهرهگیری از مداخلات نوآورانه میتواند در کاهش پیامدهای آن مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی هنردرمانی دیجیتال بر تنظیم هیجان و خودشفقتورزی در نوجوانان مبتلا به اعتیاد به اینترنت انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع شبهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با یک گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان ناحیه یک شهر رشت در سال تحصیلی 1405-1404 بود. با روش نمونهگیری در دسترس و برحسب ملاکهای ورود و خروج، تعداد 30 دانشآموز انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه (15 نفر در هر گروه) جایدهی شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 45 دقیقهای هنردرمانی دیجیتال دریافت کرد وگروه گواه در طول دوره آموزش هیچمداخلهای دریافت نکرد اما در پایان پژوهش، خلاصهای ازبسته مداخلهای را جهت رعایت ملاحظات اخلاقی دریافت کردند. ابزارها شامل آخرین نسخه اعتباریابی شده پرسشنامههای اعتیاد اینترنتی (کیمبرلی یانگ، 1998)، پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان (گرتز و رومر، 2004)، و پرسشنامه خودشفقتورزی (نف و همکاران، 2003) در ایران بود. دادهها با روش تحلیل کواریانس تکمتغیری و چندمتغیری نرمافزار SPSS-20 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد هنردرمانی دیجیتال بر تنظیم هیجان (001/0>P، 06/90F=)و خودشفقتورزی (001/0>P، 01/27F=) اثر معنادار دارد. همچنینمقدار اندازه اثر (919/0) نشان داد که مداخله سهم بالایی در تبیین تغییرات متغیرهای وابسته داشته است. نتیجهگیری:هنردرمانی دیجیتال از طریق فراهمکردن بستری خلاقانه برای بیان غیرکلامی هیجانها، افزایش خودآگاهی، و تمرین راهبردهای سازشیافته، به بهبود تنظیم هیجان و تقویت خودشفقتورزی در نوجوانان مبتلا به اعتیاد اینترنتی کمک میکند؛ ازاینرو میتوان از آن بهعنوان یک مداخله مکمل در محیطهای مدرسهمحور استفاده کرد. را منجر نشد(05/0<P). در بخش شفقت به خود، افزایش معناداری در مؤلفههای مهربانی با خود، احساس اشتراک انسانی و ذهنآگاهی وکاهش معنادار در مولفههای انزوا، قضاوتگری نسبت به خود، و افراط در همانندسازی مشاهده گردید(01/0>P). نتیجهگیری: یافتهها بیانگر آن است که هنردرمانی دیجیتال میتواند بهعنوان یک رویکرد مداخلهای مؤثر در بهبود کارکردهای هیجانی و شفقت به خود در نوجوانان مبتلا به اعتیاد اینترنتی قرار گیرد.
Khalilinejad Rashtabad M, Mikaeili N, Kheirkhah Dafchahi P. Effectiveness of digital art therapy on emotion regulation and self-compassion among adolescents with internet addiction. J Child Ment Health 2026; 13 (2) : 5 URL: http://childmentalhealth.ir/article-1-1576-fa.html
خلیلی نژاد رشت آباد محمود، میکاییلی نیلوفر، خیرخواه دافچاهی پوریا. اثربخشی هنردرمانی دیجیتال بر تنظیم هیجان و خودشفقتورزی در نوجوانان پسر به اعتیاد به اینترنت. فصلنامه سلامت روان کودک. 1405; 13 (2) :76-93